บล็อกของธี ณ คิวบิก

 

 

เยธี (Yethee) เรียกง่ายๆว่าธี


2) เพศ / รสนิยมทางเพศ (จะวายจะไบก็ใส่มาจ้ะ)  ::

 

ชาย / หญิง

 

 

 

ลักษณะโดยรวมเหมือนมนุษย์ตัวใหญ่ ใส่แว่น ผิวสีน้ำตาล ผมสีน้ำตาล ตาสีดำสนิท (หรือก็คือธี)  แลดูเถื่อนดิบแต่ดันมีปีกผีเสื้อสีชมพูเล็กๆกลางหลัง (บินได้) ทีสำคัญ ล่ำ


4) การแต่งกาย / อาวุธ (ถ้ามีภาพวาดเองแนบมาเลยค่า ถ้าเป็นภาพอ้างอิงรบกวนให้เครดิตที่มาด้วยน้า) ::

 

ใส่แว่น แต่งตัวเหมือนมนุษย์ถ้ำ(ชุดขนสัตว์สีน้ำตาล) ถือไม้กระบองแบบมนุษย์ถ้ำเป็นอาวุธ
 

 

 

 

พอลองทำออกมาก็ประมาณนี้

 

 

credit http://www.tektek.org/

 

 

 

ไม่มีสังคมรับไปอยู่เนื่องด้วยคำสาป 'สิ่งมีชีวิตปริศนา' (จะอธิบายเพิ่มเติมทีหลัง) เพราะงั้นไม่มีสถานะอะไรเลยจ้า


6) วันเกิด ::

29 ก.พ. 


7) อายุ ::

30ปี แต่ถ้าเทียบเป็นอายุมนุษย์และนิสัย+หน้าตาก็ประมาณ20ปี 

ร่างภูติ 250ซม. หนัก1ตัน

ร่างมนุษย์ 190ซม. หนัก1ตันเหมือนเดิมเพราะซ่อนได้แค่รูปร่างภายนอก (ทุกอย่างเหมือนเดิมยกเว้นปีกที่หายไปโดยการใช้เวทย์มนต์บังไว้)

     
9) เผ่าพันธุ์ / ชนชาติ (เช่น มนุษย์ ชนชาติไวกิ้ง ถ้าเพิ่มเติมไม่ได้ก็ไม่ต้องใส่ชนชาติมานะ) ::

 

ภูติ (Fairy) สายพันธ์เยติ เป็นญาติกับพวกยักษ์


10) บ้านเกิด ::

ป่าฟอเรเซีย


11) ที่อยู่อาศัยปัจจุบัน ::
ป่าฟอเรเซีย 

 

 

 

อาชีพ (ที่คนอื่นตั้งให้): สิ่งมีชีวิตปริศนาแห่งฟอเรเซีย สำหรับให้พวกนายพราน/คนแปลกๆจากถิ่นรอบๆมาล่า/ทำความรู้จัก

 

อาชีพ (ที่ตั้งให้ตัวเอง): ไม่มี ติดคำสาปแบบนี้จะไปมีใครจ้างได้ แต่บางทีก็แอบรับจ็อบเป็นภูติพิทักษ์ป่า (คอยล่าพวกนักล่าสัตว์ที่เข้ามาในป่า) แต่ส่วนใหญ่จะใช้เวลาไปกับการล่าพวกที่เข้ามาล่าตัวเองมากกว่า

 

เวทย์มนต์ที่มี

สายเสริมพลัง: 5 (เพิ่มความล่ำ)

สายมายา: 1 (ไว้ซ่อนปีก จบ)

คำสาปที่ติดมากับตัว (คำสาปสิ่งมีชีวิตปริศนา): 5 (เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้คนหาไม่เจอ ไม่ใช่เวทมายาที่มี)

 

ใช้เวทย์ผ่านไม้กระบองที่ถืออยู่ แต่ต่อให้ไม่มีไม้ก็ใช้ได้เหมือนกัน ควงไม้ตอนร่ายให้ดูขลังไปงั้น


13) ความสามารถพิเศษ ::

 

1. ติดคำสาปสิ่งมีชีวิตปริศนา (สำคัญมาก) คำสาปประหลาดที่ทำให้ตัวตนของผู้ถูกสาปจืดจางลงจนสัมผัสลำบาก ทำให้คนไม่สังเกตเห็น ยิ่งตั้งใจหายิ่งหาเจอยาก (แต่ก็เจอได้อยู่ถ้าพยายามหน่อย) แต่จะเจอง่ายเป็นพิเศษถ้าคนเจอไม่ตั้งใจหา

 

แม้ตัวตนจะจืดจางแต่เจ้าตัวจะโผล่ออกมาง่าในรูปแบบของการถูกถ่ายติดในรูปถ่ายหรือการถูกบังเอิญเจอ (ถ้่านึกไม่ออกก็จินตนาการถึงพวกภาพถ่ายวิญญาณละกัน) บางที่นายพรานเข้ามาเดินชิลๆในป่าก็เจอหมอนี่ซะงั้น 

 

กลไกของคำสาป: 

- ส่งความรู้สึกที่ทำให้คนอยากเจอออกไปไกลๆจากจุดที่เยธีอยู่จริงๆ เช่น ทำให้เกิดความรู้สึกไม่น่าเข้าใกล้

 

- ส่งความรู้สึกเรียกคนที่ไม่สนใจเข้ามาหาตำแหน่งปัจจุบันของเยธี เช่น ทำให้รู้สึกว่าตรงจุด A (ที่เยธีอยู่) มุมถ่ายรูปมันดีเป็นพิเศษ ถ่ายไปถ่ายมามีตัวอะไรไม่รู้ติดมาซะงั้น แอร้ยตกใจ

 

ปล กล้องถ่ายรูปมาจากไหนในยุคแฟนตาซี?: อุปกรณ์เวทย์มนต์ไง

 

อย่างไรก็ตาม ยังพอเดินไปมาหาสู่คนอื่นได้ นอกจากนี้คำสาปไม่ส่งผลต่อสิ่งมีชีวิตบางประเภทด้วย เช่นพวกมังกรหรือภูติตนอื่น ผู้ใช้เวทย์อย่างแม่มดก็ไม่ได้รับผลของคำสาป

 

หลักๆคือถ้ามีเวทย์มันต์ระดับ3หรือมากกว่า (จากเต็ม 5) ก็จะได้รับผลของคำสาปน้อยลงมาก (ไม่ถึงกับไม่ได้ผล แค่มีลืมเป็นวูบสั่นๆ)

 

- จะถูกลืมได้ง่ายมาก

 

- ยิ่งตั้งใจหาจะหาไม่เจอ (คำสาปจะส่งความรู้สึกไม่น่าเข้าใกล้ออกมา)

 

- ยิ่งไม่ตั้งใจหาจะหาเจอง่าย (คำสาปจะส่งความรู้สึกดึงดูดเข้าหา)

 

- มีผลน้อยลงมากกับผู้ที่มีเวทย์มนต์ระดับ3หรือมากกว่า (ระดับ1-2ได้รับผลของคำสาปเหมือนคนทั่วไป) เช่น พวกภูติด้วยกัน แม่มด และมังกร

 

 

2. เวทย์สายเสริมกำลังกาย: 

 

ใช้แล้วกล้ามเนื้อขยายตัว อึดขึ้น ต่อยหนักขึ้น โจมตีแรงขึ้น ล่ำขึ้น ฟีลประมาณนี้: 

 

credit Toriko

 

3. ท่าโจมตี:

หมัดแฟรี่: ต่อยเฉยๆ

 

บาทาแฟรี่: เตะเฉยๆ

 

แฟรี่ชอป: ฟาดสันมือเฉยๆ

 

แฟรี่วิ่ง: บินเข้าไปหาด้วยความเร็วปกติของแฟรี่เฉยๆ (ความเร็วปกติของแฟรี่ = เร็วมาก)

 

หลักๆคือเอาชื่อการขยับตัวมาเสริมคำว่าแฟรี่เข้าไปด้านหน้า/หลัง จบ

 

หมายเหตุ แต่แค่เจ้าตัวตั้งใจต่อยเฉยๆก็ล้มช้างได้แล้วนะเออ ถ้าใช้เวทเสริมกำลังแล้วนี่ทำให้สู้ได้สู้สีกับพวกมังกรได้เลย (เน้นสู้แบบซิมเปิ้ลอีสเบส หมัดเป็นหมัด ต่อยเป็นต่อย เพราะแค่นี้ก็ไม่ค่อยมีใครสู้ได้แล้ว)

 

4. เวทมายา แปลงเป็นคนได้ (จริงๆก็แค่ปีกหายไป+ตัวเล็กลง แต่ก็ยังตัวหนักเป็นตันเหมือนเดิม)

 

สรุป: คำสาปจืดจาง, แรงควาย, มีเวทเสริมความล่ำ, แปลงเป็นคนได้ (แต่ไม่เก่ง)

 

 

 

 

- ร่าเริงลัลล้าไปกับการกระทืบพวกนายพรานที่เข้ามาล่าตัวเอง (ไม่ถึงตาย แค่ผู้ล่า (?) จะโดนอะไรไม่รู้หนักๆชนจนสลบโดยไม่ทันเห็นสิ่งที่ชน ตื่นมาอีกทีก็โดนทิ้งอยู่ชายป่า + โดนปอกทรัพย์ไปแล้ว)

 

- อารมณ์ดีหัวเราะง่ายๆ

 

- เฟรนลี่กับทุกคน เพราะปกติไม่ค่อยมีคนมาสนใจเท่าไหร่ เจอได้ต้องเอาให้คุ้ม

 

- ชอบคุยกับทุกคน (พูดมาก) ด้วยเหตุผลเดียวกัน

 

- ชอบผจญภัยไปไหนมาไหนเพราะเบื่อง่าย

 

- มีตรรกะกับวิธีคิดแปลกๆ มองอะไรในมุมที่ชาวบ้านเขาไม่คิดจะมองกัน 

 

- ชอบแกล้งคนเป็นบางทีประสาแฟรี่ แต่บางทีก็ช่วยคนที่ดูน่าช่วย (ไม่มีบรรทัดฐานแน่นอน อยากช่วยก็ช่วย)

 

- เห็นแบบนี้ก็มีเพื่อนเป็นพวกภูติกับแม่มดในป่าบ้างนะ แต่แค่ว่ามักจะโดนเพื่อนลืมเป็นวูบๆเนื่องด้วยคำสาปในตัวเยธี (เช่น ลืมชวนไปไหนมาไหน ทักกันแล้วจู่ๆก็ลืมชื่อ ลืมของที่ฝากหา ฯลฯ แต่ไม่ถึงกับลืมไปเลยว่าเยธีเป็นใครมาจากไหน)

 

- ไม่ค่อยสนฐานะทางสังคมเท่าไหร่ มนุษย์ก็คือมนุษย์ มังกรก็คือมังกร จบ

 

- เกรียนเป็นบางที ทำอะไรม่ค่อยดูกาลเทศะเท่าไหร่ เอามันส์เป็นสำคัญ

 

- เพื่อน

 

- คนแปลกหน้าที่มาสนใจ (เพราะมักจะถูกลืม) 

 

- แม่มด (เพราะคำสาปไม่ได้ผลกับพวกแม่มด เลยไม่เคยถูกเพื่อนที่เป็นแม่มดลืม - ยกเว้นจะโดนแกล้ง)

 

- การทำอาหาร (ฟอเรเซียมีสมุนไพร ผักป่า สัตว์แปลกๆเต็มไปหมดเลยแฮปปี้พอสมควร)

 

- หาอะไรทำ โดยเฉพาะการผจญภัย (เช่น ช่วยเพื่อนหาสมุนไพร)

 

- สัตว์แปลกๆตัวใหญ่ๆ โดยเฉพาะพวกมังกรหรือโกเลม เห็นแล้วอยากเข้าไปกอด (เพราะเป็นสัตว์จำพวกเดียวที่ทนแรงช้างสารของเยธีได้)

 

- กระบองประจำตัว ทำจากไม้ปริศนาที่ทนแรงของเยธีได้ เหลาเป็นทรงด้วยเขี้ยวมังกรโบราณ ขัดให้ถือง่ายสบายมือด้วยหินจากภูเขาไฟอันไกลโพ้น (แม่มดที่รู้จักให้มา) ใช้มานานหลายปีแล้วโดยที่ไม่เคยมีรอยเลยแม้แต่น้อย 

 

- อาวุธดีๆ (เห็นแล้วจะตาเป็นวาวอยากได้มาดู) แต่สุดท้ายก็ไม่มีอันไหนถูกใจเท่ากระบองคู่กายซักที

 

- ป่าฟอเรเซีย

 

- เสป็ก: แม่มด หรือ ผู้หญิงที่แข็งแรง

 

- การถูกลืม (สมัยโดนสาปใหม่ๆจะเกลียดมาก) แต่ปัจจุบันแค่รำคาญเฉยๆเพราะชินแล้ว

 

- คำสาปทุกชนิด

 

- นักล่าที่เข้ามาล่าตัวเอง (รำคาญมากกว่าเกลียด)

 

- คนที่ก่อความเดือดร้อน/ความเสียหายให้กับป่า (เช่น พวกที่ล่าสัตว์/ตัดไม้แบบเกินพอดีกับพวกที่ล่าสัตว์วิเศษ) 

 

- พ่อมด (โดนพ่อมดสาป เลยไม่ค่อยชอบผู้ใช้เวทย์ที่เป็นผู้ชายเท่าไหร่ เจ้าตัวก็รู้ว่าเป็นอคติเท่านั้น แต่ยังไงก็ไม่ชอบอยู่ดี)

 

- การจักจี้ (แฟรี่ที่ถูกจักจี้จะเสียพลังที่มีไปชั่วขณะ)

 

- เกรียนในป่า

 

- ล่านายพรานเล่น (ซัดให้สลบแล้วเอาไปทิ้งไว้นอกป่า)

 

- คุยกับคนอื่น (ถ้าอีกฝ่ายไม่โดนคำสาปทำให้ลืมไปซะก่อน)

 

- หาคนมาคุยด้วย

 

- หาพวกมังกรหรือสัตว์ใหญ่ๆมากอด/เล่นด้วย (นอกจากมังกรแล้วชอบหมีกับช้างมากที่สุด)

 

 

อยากให้มีคนมาสนใจ

 

- โดนพ่อมดคนหนึ่งสาปด้วยคำสาปสิ่งมีชีวิตปริศนาโดยอุบัติเหตุ (อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเยธีเป็นยักษ์) หลังจากปรับความเข้าใจกัน (และหลังจากที่ฝ่ายพ่อมดโดนเสยไปหลายหมัด) ก็ยังหาวิธีแก้คำสาปไม่ได้ ปัจจุบันพ่อมดคนดังกล่าวยังออกไปหาทางแก้คำสาปอยู่ในสถานที่อันไกลโพ้น

 

- ฝ่ายพ่อมดติดต่อกลับมาทุกๆเดือน เพราะเยธีขู่ไว้ว่าถ้าไม่อัพเดตข่าวมาเรื่อยๆ ต่อให้อยู่สุดขอบโลกก็จะลากกลับมาป่าฟอเรเซียให้ได้ (เยธีไม่รู้ว่าความจริงฝ่ายพ่อมดรู้สึกผิดมาก ไม่ใช่เพราะกลัวคำขู่)

 

 

- เป็นลูกครึ่งระหว่างพวกแฟรี่กับยักษ์ (แม่เป็นยักษ์แม่มด พ่อเป็นแฟรี่ธรรมดา) ปัจจุบันทั้งพ่อและแม่ออกเดินทางไปเผชิญโลกกว้าง (นานๆทีจะกลับมาเยี่ยม)

 

- อยากไปเมืองหนาวอย่างวินเทอร์ฟอลอยู่หลายครั้งแต่ก็ทำใจรับอากาศหนาวไม่ได้ซักที 

 

- ทำสัญญาเลือดไว้กับพ่อมดที่สาปตนไว้ สามารถติดตามตำแหน่งอีกฝ่ายได้และติดต่อกันได้ผ่านโทรจิตเดือนละครั้ง

 

สรรพนาม: เรียกอีกฝ่ายว่า 'เจ้า' และ แทนตัวเองว่า 'เรา'

 

สรุป ล่ำ แรงช้างสาร ตัวตนจืดจาง ชอบแม่มด พูดมาก เกรียนปานกลาง