บล็อกของธี ณ คิวบิก

เสาร์ที่ 14 พ.ย. 2552 ณ สยามแสควร์

1.

"ทำไมจู่ๆชวนพวกเรามาเที่ยวสยามเหรอธี?" ไทยกล่าวขึ้นมาในขณะที่ทั้ง3กำลังเดินลัดเลาะฝูงชนในทางเดินวกวนของสยาม วัยรุ่นในชุดหลากหลายรูป เชยบ้าง นำสมัยบ้าง ธรรมดาบ้าง แปลกบ้างเดินขวักไขว่ด้วยจุดประสงค์ร้อยแปดพักเก้าตั้งแต่หาที่เรียนพิเศษไปจนถึงหาว่าที่คู่ชีวิต(หรือก็คือหาคนจีบ)

"อืม...." เป็นคำตอบของธีผู้ที่ดูเหมือนจะจดจ่อกับมนุษย์เพศหญิงเชื้อสายไทยจีนใส่แว่นในชุดกระโปรงสั้นที่อยู่ห่างออกไปราว10เมตรซะมากกว่า

"ธี" ไทยเรียกเพื่อนสนิทอีกครั้ง ความเปลี่ยนแปลงคือสายตาของธีที่ไปจดจ่อกับผู้หญิงใส่แว่นผมยาวสลวยผิวแทนในขาเดฟสีชมพูที่อยู่ห่างไปราว5เมตรแทน

"ดูยังไงก็ไม่น่าเกิน15 จะคุกไม่หนอ...." หนุ่มผิวแทนพึมพำ

"ธี!" เสียงแหลมของหญิงสาวร่างเล็กที่ดังขึ้นพร้อมกับนิ้วเรียวเล็กที่พุ่งเข้าปะทะกับเอวของชายหนุ่มในเวลาเดียวกันด้วยความแม่นยำและรวดเร็วราวงูฉกเหยื่อ

"อูยยยยย ทำบร้าอะไรของเธออะนิค เล่นเอาไส้ติ่งแทบปลิ้น มีอะไรฟะ?" ธีครางพลางใช้มือใหญ่ลูบเอวของตัวเอง ความสนใจเบนมาที่สาวแว่นอีกคน เพียงแต่เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา

"สรุปเธอพาพวกเรามาเดินสยามทำไมเหรอ?" เด็กหญิงวัยเข้ามัธยมปลายแต่หน้าตาเกือบๆประถมปลายพูดต่อเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อ่าว ชวนเพื่อนมาเที่ยวมันผิดแล้วเหรอเดี๋ยวนี้" ธีตอบ น้ำเสียงเหมือนคนเรียกร้องอยากได้รองเท้าคอนเวิร์สมาวางไว้บนหน้า

"ก็ทางที่เราเดินกันรอบนี้มันต่างจากปกตินา" ไทยกล่าว หนุ่มหน้าเกาหลีดูจืดน้อยลงพอสมควรในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั้กสีเทาและกางเกงยีนส์ทรงสลิมสีดำอมน้ำเงินเข้ม

"ก็พอดีมีธุระเรื่องสีนิดหน่อยน่ะ ก็เลยต้องมาจัดการในฐานะประธานที่ดี" หนุ่มผิวแทนกล่าว เสื้อเชิ้ตพับแขนสีดำแถบแดงมีรอยยับจากการโดนจิ้มเมื่อครู่ในขณะที่ขาในกางเกงขาเดฟสีน้ำตาลกำลังยองอยู่กับพื้นเพราะจุก

"แล้วธุระอะไรของแกล่ะวะ" ไทยถามต่อ รองเท้าOnisuka Tigerที่ใส่อยู่พร้อมจะย้ายไปพำนักบนร่างกายของเพื่อนปากcanineทุกเมื่อ

"หาเชียร์ลีดเดอ... เฮ่ย! ล้อเล่นๆ!" ธีตอบก่อนจะรีบกลับลำเมื่อเห็นนิคทำท่าจะจิ้มอีกรอบ "มาหาของรางวัลนิดหน่อยน่ะ ส่วนเอาที่ไหนเดี๋ยวแป้บเดียวก็รู้ เดินจะถึงกันแล้วเนี่ย"

2.

3นาทีให้หลัง ทั้ง3คนก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านขายเสื้อผ้าหน้าตานำสมัย เบื้องหลังประตูกระจกมีหุ่นนายแบบในชุดหลากหลายประเภทตั้งแต่สไตล์ฮิปฮอปไปจนถึงสไตล์เกาหลี ป้ายร้านมีสัญลักษณ์เป็นตัวเม่นพร้อมด้วยหมวกแคปหันข้างเหมือนนักเต้นฮิปฮอป พร้อมด้วยชื่อ 'HIP HOG'

ธีเปิดประตูเข้าไปในร้าน อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในปะทะกับหน้าของ3วัยรุ่นหน้าร้าน เสียงเพลงในร้านเป็นทำนองแรพเบาๆที่ไม่ใช่ทั้งภาษาอังกฤษ ไทยหรืออะไรที่พวกธีคุ้นเคย

ชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ที่ดูท่าเหมือนจะเป็นเจ้าของร้านเป็นวัยรุ่นตอนกลางอายุอานามราว20รีบลุกออกมาต้อนรับเมื่อเห็นลูกค้า

หัวที่ชี้เหมือนเม่นสมชื่อร้านถูกไฮไลท์เป็นสีฟ้าสว่างผสมกับสีดำของสีผมดั้งเดิม เสื้อของเขาเป็นแจคเกตแขนกุดตัวยาวสีเหลืองแป้ดพร้อมด้วยประโยค'คนไม่มีสี'แปะร่าด้วยฟอนท์สีแดงใหญ่มหึมากลางหลัง กางเกงที่ใส่เป็นขาเดฟสีดำครึ่งขาวครึ่ง

'เซนส์การแต่งตัวคุ้นๆนา...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมาย

"วัซซัปน้องธี" เจ้าของร้านทักด้วยท่าทางเป็นกันเอง 

"หวัดดีครับพี่เม่น" ธีกล่าวพลางเพยิดหน้าทักทายเจ้าของร้านเหมือนคนคุ้นเคย "เพลงไรวะเนี่ย"

"แรพเขมรไงน้อง ไอ้หมึกมันไปเที่ยวแล้วซื้อมาฝากเมื่อเดือนก่อน โดนอย่างแรงแบบเติมวอแหวนการันต์เยอะๆ พี่้ก็เลยเปิดประดับร้านซะหน่อย" เม่นกล่าว "วันนี้มาเอา'ไอ้ที่ขอไว้'ใช่ปะ?"

'วิธีพูดก็คุ้นๆ...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมายอีกรอบ

"เยส" ธีบอกก่อนจะหันไปบอกเพื่อนทั้ง2 "นิค ไทย เดี๋ยวเราคุยกับพี่เขาแป้บนะ พวกรายเดินดูของก่อนละกัน"

"โห เดี๋ยวนี้มีไล่เพื่อนแล้วเหรอเอ็ง" เม่นบอกพร้อมด้วยยิ้มกวนโอ๊ยที่ เอ่อ... เหมือนธียังกับแกะ ก่อนจะนำธีมายืนคุยที่เคาน์เตอร์

"กรรม นี่ผมฟังเหมือนงั้นเหรอวะ"

"ล้อเล่นๆ" ชายหัวแหลมพูดก่อนจะก้มลงไปหยิบอะไรหลังเคาน์เตอร์ก่อนจะโผล่ออกมาพร้อมกับแก้วกระเบื้องสีดำขนาดเล็ก2แก้วและกาดินเผาสีม่วงเข้ม "ชาจีนปะ?"

"ขอบคุณพี่" ธีตอบก่อนจะรับแก้วควันกรุ่นมา "แล้วไอ้ที่ผมขอนี่อยู่ไหนเอ่ย"

"อยู่นี่ๆ" เม่นบอกพลางก้มลงไปเอาของที่หลังเคาน์เตอร์อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมาอีกครั้งพร้อมยื่นคูปองพลาสติกสีสดให้ธี "คูปองลด40%ของทุกอย่างในร้าน3ใบ ว่าแต่ของที่พี่ขอล่ะ?"

"อยู่นี่ครับ" ธีบอกพลางยื่นถุงพลาสติกที่ถือมาให้ ภายในเป็นกระปุกสีทองอร่ามที่มีภาษาจีนเขียนไว้อยู่ "ใบชาอู่หลงชั้นดีจากมณฑลซีอาน ปลูกด้วยน้ำละลายหิมะ เก็บเกี่ยวช่วงเดือน9 คั่วใบด้วยถ่านหินไม้สนแดง"

"เออ แตงกิ้วๆ" เม่นพูดขอบคุณขณะรับของมา

3.

ทั้ง3เดินออกจากร้านในอีกครึ่งชม.ให้หลัง ไทยและนิคซื้อเสื้อผ้ากันคนละนิดหน่อยในขณะที่ธีซื้อเสื้อแจคแกตแบบเดียวกับพี่เม่นมาตัวนึง

"พี่คนนั้นใครเหรอธี" ไทยถาม

"หลานของเพื่อนปู่เราน่ะ เป็นคนสอนเราแต่งตัวเอง แล้วก็คอยเล่นกับเราตอนเด็กๆด้วย" ธีบอกด้วยแววตาเหมือนคนระลึกความหลังอย่างบอกไม่ถูก

"เออ ถึงว่าชอบแต่งตัวมึนๆแรงๆเหมือนกัน พูดก็คล้ายๆกัน เหอๆ" ไทยบอกพลางหัวเราะ "จบโรงเรียนไปแกจะไว้ผมทรงแบบนั้นรึเปล่าวะ น่าจะเข้า"

"ตลกตาย งั้นแกช่วยไปถามนิคเขาละกันว่าโอเครึเปล่า คิดูดีๆก็น่าลองนะ" ประโยคหลังธีพูดด้วยเสียงเบาลงพลางเพยิดไปยังเพื่อนสาวที่เดินตามหลังอยู่

"โห ท่านธีเดี๋ยวนี้ร้ายนะครับเนี่ย ไหนบอกยังเป็นแค่เพื่อนสนิทไง ฮ่าๆๆ" ไทยพูดพลางหัวเราะกับเพื่อนร่างสูง

"ว่าแต่ธี" นิคพูดขึ้นมา สาวร่างเล็กโดน2หนุ่มที่เดินนำบังซะเกือบมิด "สรุปของที่มาเอานี่อะไรเหรอ?"

"ความลับ" ธีบอกสั้นๆ

4.

ณ บ้านธี

"ฝั่งเธอได้ของแล้วนะ?" ธีถามอีกฝั่งสายสัญญาณ

"อื้ม ฝั่งเค้าโอเคแล้ว แต่เสียเวลาคุยเหมือนกัน ไม่รู้ล่ะ ปิดเทอมนี้แกต้องมาช่วยงานในส่วนของเขาด้วยเลยเจ้าเบ๊" คู่สนทนาของเขาตอบด้วยเสียงเหมือนคนเหนื่อยใจอย่างบอกไม่ถูก

"เวรกรรม แต่ก็ได้ ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ส่วนของฝั่งเราก็เรียบร้อยแล้วนะ ที่เหลือไว้คุยกันบนmsnละกัน บ้ายบาย หยิน" 

หลังวางสายโทรศัพท์บ้าน ตาได้แต่มองแผ่นแฟกซ์ในมือที่จั่วหัวไว้สั้นๆ

ถึงประธานสีทั้งสอง,

ภารกิจลับกีฬาสี

CODENAME: 'Friend'

"งานเข้าแล้วสินะเรา....." ธีได้แต่พึมพำสั้น ดูท่าปีนี้เขาจะต้องเตรียมตัวพบกับอะไรที่ไม่ปกติซะแล้ว ทั้งในฐานะประธานสีและในฐานะนักเรียนของโรงเรียนที่ไม่เหมือนใครที่สุดในบางขุนเทียน....

สรุป

-ธีชวนไทยกับนิคไปเดินสยาม

-ไปเพื่อเจอพี่เจ้าของร้านขายเสื้อผ้าร้านนึงที่เป็นเพื่อนกับธี

-ธีรับคูปองส่วนลดมาเพื่อจุดประสงค์อะไรซักอย่าง

-กลับบ้านมาก็มีคุยกับหยินเล็กน้อย

-ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจพิเศษประจำกีฬาสีที่กำลังจะเกิดในอนาคตอันใกล้นี้....

ของแถม

ฟีลของแรพเขมรที่เปิดในร้านพี่เม่น 

ของแถม 2

ภาพตัวอย่างธียามเดินสยามจากแม่แมน