[IS] Cubic Royale VII: Dimensional Rupture
posted on 02 Jul 2009 12:10 by theecubic in Cubic-Royaleเรื่องนี้อิงจากโลกคู่ขนานของรรลบ.ในฝันของฟ้าเหมือนฝันนะครับ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวละครในโลกของรรลบ.โดยตรงแต่อย่างใด เป็นจินตนาการของผู้แต่ง(MD)ซะส่วนมาก
Part V: Let Us Rewind to the Dawn
1.00 น. ณ ???
ทุกอย่างมืดไปหมดรอบๆตัวของระ หญิงสาวรู้ว่าตัวเอง'ตาย'ในกิจกรรมไปแล้ว
นี่หรือ'ความตาย'?
ความมืดนั้นเป็นความมืดที่มืดที่สุดเท่าที่ใครซักคนจะสัมผัสได้ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ร่างกายก็เหมือนจะไร้ความรู้สึกไปแล้ว
ฉับพลันแสงสว่างเจิดจ้าก็ทำให้รอบตัวเธอกลายเป็นสีขาวแทน...
1.03 น. ณ หาดทรายฝั่งตะวันออก
"ขณะนี้ความสามารถDimensional Ruptureของผู้เล่นฟ้าเหมือนฝันได้ทุกใช้ออกไปแล้วครับ! ตอนนี้ทุกท่านคงทราบแล้วว่าตัวเองและคู่ได้ทุกสุ่มไปยังจุดใดจุดนึงของเกาะนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้วจากผลของมัน ขอให้โชคดี!" เสียงประกาศดังกระหึ่มไปทั่วเกาะ
เย้เยในสภาพมนุษย์ปกติฟังเสียงประกาศผ่านหูไป ข้างตัวเขาคือระที่หลบกระสุนของไทยได้อย่างเส้นยาแดงผ่าแปดด้วยผลของพลังประหลาดเมื่อครู่ เขากำลังมองไปข้างหน้า มันคือเศษซากพืชประหลาดหน้าตาเหมือน...ดอกบัวขนาดยักษ์?
เย้เยรู้สึกอยากสัมผัสมันอย่างประหลาด ก่อนที่จะรู้ตัว เขาก็เดินเข้าไปหามันโดยสัญชาตญาณซะแล้ว เมื่อเขาวางมือลงบนซากพืชนั้นเขาก็สัมผัสอะไรบางอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
มือของเขาค่อยๆกลายเป็นผิวไม้ มันหยั่งรากออกจากนิ้วของชายหนุ่มลงไปในเศษซากของดอกไม้ปีศาจ! เย้เยรู้สึกเหมือนกับว่าทุกอย่างรอบตัวเงียบหายไป...
ระไม่เคยรู้สึกโล่งเช่นนี้มาก่อนเลย...
เธอพึ่งสัมผัสกับเสี้ยววินาทีมรณะมาก่อนจะรอดตายได้อย่างปาฏิหาริย์ หากไทยเหนี่ยวไกปืนเร็วกว่านี้ซักเสี้ยววินาทีเธอก็คงเกมส์โอเวอร์ไปแล้ว ตอนนี้เธอได้แต่ทรุดอยู่บนพื้นทรายด้วยอาการเข้าอ่อน หาได้สังเกตรูปปั้นหินข้างหลังเธอไม่!
เป้าหมายหายไปจากระยะสายตา.
ดำเนินการค้นหาในระยะ800เมตรผ่านไอวิญญาณ...
สัมผัสได้ถึงไอวิญญาณที่มีรูปแบบคล้ายคลึงเป้าหมาย...
ดำเนินการประมวลความเป็นไปได้...
ตรวจพบเป้าหมายแล้ว.
พิกัดคือ447เมตรทางใต้ของตำแหน่งปัจจุบัน ภูมิศาสตร์โดยรอบเป็นหาดทรายและป่าเบาบาง.
ดำเนินการไล่ล่าต่อได้...
...
ค้นพบไอวิญญาณที่ไม่ถูกบันทึกไว้2รูปแบบตรงหน้าในระยะ11เมตร.
ทำการบันทึกไอวิญญาณทั้ง2รูปแบบ...
บันทึกเสร็จสิ้น.
ตรวจสอบความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวพันกับเป้าหมาย...
เตรียมเข้าประจัญบาน...
ผลการตรวจสอบเป็นลบ.
ยกเลิกการเข้าประจัญบาน.
ดำเนินการไล่ล่าเป้าหมายต่อไป.
ระได้แต่มองด้วยความงงงันเมื่อมีรูปปั้นหินวิ่งผ่านเธอไปด้วยความเร็วสูงหายเข้าไปในป่า...
1.05 น. เขตหาดริมป่าทางใต้
ธีและนิคกำลังดูเชิงอยู่กับคู่ต่อสู้ตรงหน้า
สุนและปลาเองก็กำลังทำสิ่งเดียวกัน
แม่น้ำสายค่อนข้างใหญ่ที่ที่เชื่อมต่อกับทะเลตรงหน้ากำลังแบ่งทั้ง2คู่ออกจากกัน
แต่ด้วยเหตุที่ว่าทั้งคู่ของธีและสุนต่างไม่รู้ชัดถึงความสามารถของอีกฝ่าย
พวกเขาจึงไม่ผลีผลามลงมือ
แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะตรึงเครียด แต่ก็มีสิ่งๆนึงที่กำลังเกาะกินจิตใจของนิคอยู่
เธอสัมผัสถึงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังเข้ามาหาพวกเธอด้วยความเร็วสูง มันคืออะไร?
เธอได้แต่คิดพลางกระซิบบอกความคืบหน้าดังกล่าวให้คู่หูฟัง
แขนขวาของหนุ่มผิวแทนกลายเป็นสีฟ้าด้วยความสามารถของเขาเพื่อเตรียมรับศึกในอนาคตอันใกล้ ในขณะเดียวกัน ปลาก็กระชับดาบสีขาวในมือเช่นกันเมื่อเห็นท่าทีของอีกฝ่าย
แม้จะบอกธีถึงวัตถุปริศนาไปแล้วแต่สาวร่างเล็กก็ยังคงหนักใจ
เธอรู้สึกเหมือนมีอะไรอีกซักอย่างที่เธอรู้สึกถึงแต่ไม่อาจสัมผัสได้
อะไรซักอย่างที่ไม่แสดงบนเรดาร์ในหัวของเธอ
อะไรซักอย่างที่มาจาก...
บนฟ้า?
1.05 น. ณ สถานที่ปริศนาแห่งใดแห่งนึงบนเกาะ
"พวกนั้นกำลังจะมาสินะ" หญิงสาวปริศนาพูดพลางขีดฆ่าชื่อชื่อนึงบนรายชื่อในมือไปเหมือนคนพึ่งนึกได้
"อาฮะ" เสียงของชายหนุ่มตอบมาจากมุมมืดของห้อง "พอฟ้าเหมือนฝันใช้ความสามารถไป การแหกกฏของฟิสิกข์แบบนั้นก็น่าจะทำให้ช่องว่างของ'ความเป็นจริง'บางลงได้ ทำให้เราสามารถเรียกพวกนั้นมาสำเร็จ อย่างน้อยๆในทางทฤษฎีก็ควรจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ"
1.05 น. ณ ชายหาดฝั่งตะวันตก
ธูปและเทียนนั้นต่างอยู่ในสถานะที่เรียกได้ว่า'จืดชืด'ที่สุดในตอนนี้ พวกเขาและเธอไม่ได้เจอกับผู้เล่นคู่อื่นๆตั้งแต่ต้นเกมส์เลยแม้แต่คู่เดียว แม้แต่หลังจากถูกเคลื่อนย้ายด้วยตวามสามารถประหลาด บัดนี้ก็เป็นเวลาร่วมชั่วโมงแล้ว
"เบื่อจัง" เป็นคำพูดติดปากของเทียนในรอบ1ชม.ที่ผ่านมานี้ ส่วนคู่หูชายของเธอก็ยังคงเงียบเหมือนเดิม
ทำไมเขารู้สึกเหมือนเขาเห็นรอยปริบนท้องฟ้ายามค่ำคืน?
1.05 น. ณ สถานที่ปริศนาแห่งใดแห่งนึงบนเกาะ
"แล้วพวกนั้นจะโผล่มาจากไหนกันล่ะ" หญิงสาวยังคงถามต่อไป
"จากที่ฉันคาดไว้ คงเป็นบริเวณหาดทรายทั้ง4ทิศของเกาะ" ชายหนุ่นในมุมมืดตอบเพื่อนร่วมงาน
1.05 น. ณ ชายหาดฝั่งเหนือ
ธีร์ นทีธารทรัพย์พิสิทธิ์หรือก็คือไทยกำลังรู้สึกเสียดาย จุดเหลื่อมล้ำหรืออะไรซักอย่างคงทำให้เขาและแพทโผล่ออกมาช้ากว่าคนอื่นๆถึง5นาที ในใจของชายหนุ่มคงรู้สึกเสียดายโอกาสที่จะจัดการผู้เล่นถึง2คนที่ไม่ได้มาง่ายๆไปไม่น้อย
แพทที่เป็นคู่หูของไทยก็ดูเหมือนจะหงุดหงิดไม่น้อยเช่นกัน เธอเตะก้อนหินข้างๆเป็นการระบายอารมณ์ ด้วยแรงช้างสารของเธอ มันลอยขึ้นฟ้าไปไกลสมควร แต่ด้วยความมืดของท้องฟ้าเวลาตี1 เธอไม่สามารถเห็นชัดได้ว่าก้อนหินดังกล่าวหายไปไหน
ระหว่างที่เธอกำลังมองหาหินก้อนนั้นเธอก็เหมือนจะสังเกตเห็นบางอย่าง...
"ฮันหนี" เธอเรียกคู่หู "รู้สึกพลังของดั๊นจะรุนแรงจนเตะหินทะลุท้องฟ้าเป็นรอยไปแล้ว... แล้วนี่เดี๊ยนกำลังจะกลายเป็นเด็กพิเศษสเปเชี่ยลรึไงเคอะถึงเชื่อว่าตัวเองทำอะไรแบบนั้นไปได้!! ไอแคนท์บีลีฟอิต!!!"
"แพทเธอไม่ได้คิดไปเองหรอก" ไทยพูดขึ้นมา หาได้เรียกแพทด้วยชื่อเล่น'ฮันหนี'เหมือนเคยไม่ "ท้องฟ้ามีรอยร้าวจริงๆ และมันกำลังใหญ่ขึ้นเรื่อยๆด้วย..."
1.05 น. ณ สถานที่ปริศนาแห่งใดแห่งนึงบนเกาะ
"แล้วคิดว่าพวกนั้นจะทำอะไรต่อหลังจากมาถึงที่นี่แล้ว"
"ไม่น่าถาม...." ชายหนุ่มพูดก่อนจะหยุดแล้วกระดกขวดน้ำในมือทีเดียวจนหมดเหมือนคอกำลังแห้งอย่างหนัก
1.05 น. ณ หาดทรายฝั่งตะวันออก
เย้เยกำลัง'เชื่อมต่อ'กับเศษซากปริศนา ชายหนุ่มผู้มีเลือดเสปนยังคงอยู่ในสภาพเหม่อลอย
ในเวลาเดียวกัน ระกำลังนั่งรอเขาบนพื้นทรายข้างๆหลังจากพบว่าไม่ว่าจะทำยังไง คู่หูหนุ่มก็ดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงการกระทำของเธอเลยแม้แต่น้อย
ขณะที่เธอกำลังเหม่อมองฟ้ายามค่ำบนพื้นทราย เธอรู้สึกเหมือนว่าเธอสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง แต่เธอไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ เพราะสำหรับเธอมันดูเหมือนรอยแยกเล็กๆบนฟ้า ซึ่งก็ไม่น่าจะเป็นไปได้...ล่ะมั้ง
1.05 น. ณ สถานที่ปริศนาแห่งใดแห่งนึงบนเกาะ
"....พวกนั้นก็จะโจมตีใครก็ตามที่อยู่ในบริเวณน่ะสิ" ชายปริศนาพูดต่อหลังดื่มน้ำจนหมด "น่าสงสารเป็นบ้า"
1.06 น. ณ 'รอยปริ'เหนือหาดทรายทั้ง4ด้านของเกาะ
ร่าง4ร่างกำลังยืนอยู่ภายในรอยแตกบนฟ้าทั้ง4จุด1คนต่อ1ทิศ
คนที่1มีรัศมีสีขาวบริสุทธิ์ดุจเทวดา
ใบหน้านิ่งดุของเธอมีสายตาของ'ผู้ที่อยู่เหนือกว่า'อยู่
เหนือหัวของเธอมีมงกุฏสีทองลอยอยู่เหมือนวงแหวน
ในมือมีลูกศรและคันธนูสีขาวเหมือนกับรัศมีของผู้ถือ
คนที่2มีรัศมีสีแดงเหมือนไฟ
ดาบในมือของชายหนุ่มเป็นดาบโค้งเล่มใหญ่สีแดงเพลิงเฉกเช่นเดียวกับรัศมีรอบ
กาย หน้าตาดูไม่เป็นมิตร
สายตาของชายหนุ่มเหมือนพร่อมที่จะฆ่าใครซักคนทุกเมื่อ
คนที่3มีออร่าสีดำสนิทอยู่รอบตัวขัดกับรูปลักษณ์ภายนอกของเด็กสาวผมเกละคู่น่ารัก ผิวขาวจัดของหญิงสาวยิ่งทำให้ความแตกต่างดูโดดเด่นขึ้นไปอีก ในมือของเธอถือคันชั่งเปล่าสีทองขนาดใหญ่
คนที่4มีรัศมีสีเขียวซีดชวนหดหู่ ใบหน้าของหญิงสาวนิ่งไร้อารมณ์ออกอมทุกข์ ข้างกายเธอเป็นร่างผอมซูบผิวสีซีดขาว มันอยู่ในชุดทักซิโด้สีดำแบบพ่อบ้านชั้นสูง ปากบนใบหน้าไร้ตาของมันขยับพะงาบๆไม่หยุด
ทั้ง4คนมีตรารูปหัวม้าสีดำอยู่บนปกเสื้อ และบนอกเสื้อ พวกเขาและเธอต่างมีสัญลักษณ์ของโรงเรียนลูกบาศก์อยู่เหมือนกันหมด!
Part VII: Dimensional Rupture end, ...
และนอกจากนี้เพื่อเป็นการขอโทษที่ดองเค็มCRมานานแสนนาน มาดูพรีวิวตอนหน้า(ที่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตามความเหมาะสม)กันดีกว่า
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผู้เล่นของเกมส์นี้ไม่ได้ถูกตั้งไว้แค่ที่24คน?
"ผู้ทำกิจกรรมระลอกที่2ได้มาถึงแล้ว...."
ผู้มาใหม่ที่คาดไม่ถึง?
พวกเขารู้กฏแล้ว...
พวกเขาได้รับความสามารถจากยาประหลาดแล้ว...
พวกเขาพร้อมสำหรับกิจกรรมแล้ว...
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้า....
"พวกคุณคือม.4/1ในปี2551ก็จริง"
เด็กหนุ่มตรงหน้ากล่าวออกมา ทะเลเพลิงรอบกายทำให้เขาดูเหมือนปีศาจท่ามกลางไฟนรกไม่มีผิด...
"แต่เราคือม.4/1ของปี2552ครับ...."
... to be continue in Part VIII: Herald of the Horsemen
ปล เดาออกกันไหมครับว่าทั้ง4ที่มาใหม่เป็นใครบ้าง แต่เดาถูกผมไม่มีรางวัลให้นะ
ปล2 อย่าลืมกันนะครับว่าเหตุการณ์ในCRเกิดขึ้นในปี2551 สมัยม.4/1รุ่นแรก พวกเขาจึงยังไม่รู้จักผู้มาใหม่
ปล3 อาจจะมีการดองเค็มอีกรอบ ทางผู้เขียนก็ต้องขออภัยล่วงหน้านะครับ เรื่องนี้จะเขียนทีนี่ต้องรอไอเดียอยู่นานพอสมควร
ปล4 สำหรับธีมHorsemenที่กล่าวถึง สามารถไปดูข้อมูลตรงนี้ได้ครับว่ามันเป็นตำนานอะไรมาจากไหน
ปล5 ส่วนจบของตอนนี้ชวนอยากวาดจริงๆ เสียดายสกิลวาดภาพของกระผมมันไม่พอ
ตุ๊กตาผึ้งปริศนา
ตุ๊กตาหมาปริศนา