Cubic-School-Imaginated-Story

[TAG-5] เมื่อครูเป็นศิษย์ เมื่อศิษย์เป็นครู 

 

บทนำ

แม้ว่าจะปิดเทอมแล้ว แต่ความทรงจำที่มีต่อโรงเรียนก็ยังไม่หายไปไหน

ความรู้สึกของแต่ละคนอาจจะต่างกันไป 

อยากเปิดเทอม ไม่อยากเปิดเทอม อยากเจอคนนั้น ไม่อยากเจอคนนี้

รวมทั้งอาจจะอยากเปลี่ยนบทบาทของตัวเองในโรงเรียนบ้าง แม้ในฝันก็ยังดี

 

 

ก่อนฝัน

 

ก่อนอื่นขอถามว่า ในชีวิตจริงคุณเป็น... (ครู / นักเรียน / บุคลากรพิเศษ)

---> นักเรียนตาดำๆตัวโตๆสมองเล็กๆคนนึง

 

เทอมที่ผ่านมา มีความสุขกับชีวิตโรงเรียนดีไหม

 

---> มีความสุขแบบเรียบๆง่ายๆประสาเด็กมีอายุ(หรือก็คือวัยรุ่น)

 

คิดยังไงกับการเป็น (คำตอบข้อ 1) ในปัจจุบัน

---> ก็เรียบๆง่ายๆเรื่อยๆเรียงๆเหมือนมีพลังที่จับต้องไม่ได้ดลใจให้เป็นเช่นนั้น (MD - ก็มีน่ะสิ)

 

แล้วในคืนหนึ่ง คุณก็เริ่มฝัน... 

4. ในฝันตอนนี้ คุณกำลังเป็นครูวิชา และสอนปีไหน (กรณีที่เป็นวิชาที่สอนแค่ปีเดียว)

---> วิทยาศาสตร์ม.5  

 

5. ตอนนี้คุณกำลังใส่ชุดแบบใด (อ้างอิงจากภาพถ่าย ภาพวาดใหม่ หรือเทียบกับชุดตัวละครครูที่มีอยู่ก็ได้)

--->  เสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับแสลคธรรมดา ดูเหมือนชุดนักศึกษาเหมือนกันแฮะ

 

6. ในฝันของคุณจะเริ่มตั้งแต่การอยู่ที่หน้าชั้นเรียนในตำแหน่งที่ครูจะสอนเลย คุณรู้สึกอย่างกับการที่ได้มาเป็นครู (ความรู้สึกในความฝันคือความพร้อมหรือตกใจ)

--->  มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ ......

ทำใจรับภาพตรงหน้าไม่ได้อะ ตูอยากกลับไปเอ๊าะอีกครั้ง  OTL

 

มองไปที่ห้องเรียนของคุณตอนนี้ คุณพบว่าคนที่นั่งเรียนอยู่คือครูของโรงเรียนลูกบาศก์ ที่ปัจจุบันมาใส่ชุดนักเรียนแล้วกันทั้งที่พวกเขายังเป็นผู้ใหญ่เหมือนเดิม

 

7. ตอนนั้นคุณเห็นนักเรียน(อดีตครู) กี่คน (โดยประมาณด้วยสายตา หรือถ้ารู้จำนวนชัดก็บอกมาเลย เช่น 1 คน )

--->เยอะ ขี้เกียจนับ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ มันคือฝันเพราะงั้นเราไม่ต้องตกใจ (พึมพำ)

 

8. พวกเขาใส่ชุดกันแบบไหนบ้าง (เล่าเท่าที่คุณอยากเล่า ไม่ต้องทุกคน) (วาดเองหรืออ้างอิงข้อมูลก็ได้)

---> เท่าที่สังเกตก็ดูเหมือนชุดนักเรียนธรรมดาๆหมดนะ พวกครูชายส่วนมากก็อยู่ในชุดเชิ้ตขาวกางเกงดำไม่ก็กางเกงกากี พวกครูผู้หญิงก็ชุดนักเรียนหญิงธรรมดา คอซอง แขนตุ๊กตาอะไรก็ว่าไป  

 

9. เอาล่ะ ในฝันไม่ควรเยิ่นเย้อ ตอนนี้คุณต้องเริ่มสอนหนังสือแล้ว คุณกำลังจะสอนอะไร(หัวข้อการเรียน)

---> เรื่องมิติ ไม่น่าจะมีในหัวข้อการเรียนม.5แต่คนอยากสอนอะ เรื่องราวในมิติอื่นๆมีผลต่อชีวิตประจำวันของเรานะเออ ไม่สอนไม่ได้ ออกจะใกล้ตัว

เพราะงั้นเลทเดอะเลสเสิ้นบีกิน!!!

 

10. คุณเข้าใจเนื้อหาที่คุณจะสอนหรือไม่ และคุณจะสอนอย่างจริงจังถูกหลักวิชาการ หรือรั่ว!

---> ฮ่วย อย่ามาขัดคอเวลาคนจะสอนดิ แต่จะว่าไปแล้วหัวข้อแบบนี้ก็ต้องรั่วสิ ยัง(ไม่น่าจะมี)ใครแสดงหลักฐานถึงการคงอยู่ของมิติได้ สอนไปไม่มีผิดถูกดอก เลทเดอะเลสเสิ้นบีกินอะเกน!!!

ธี: มิติก็เหมือนโลกคู่ขนานของหมู่เฮา (กระผมเชื่อว่าภาษาแนวๆสามารถกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเด็กๆได้) ติดต่อคอนแนคกันเป้นนนน(ลากเสียง)กิ่งก้านสาขาเหมือนใยแมงมุมสไปเดอร์แมน การกระทำในมิติใดมิตินึงก็จะส่งผลไม่มากก็น้อยต่อมิติที่เกี่ยวข้อง ยกตัวอย่างเช่น....

(หยิบชอล์คปาใส่หัวครูนักเรียนโชที่กำลังคุยกับนักเรียนซัน)

นร.หญิงซักคน: นี่เกี่ยวอะไรกับตัวอย่างเหรอคะ?

ธี: ตอนนี้โชในอีกมิตินึงอาจจะโดนเพื่อนเอาหนังสติ้กสอยหัวหรือแม้แต่โดนตำรวจยิงหัวก็ได้ ครูก็เลยยกตัวอย่างให้ดูไงนิค(กระผมเชื่อว่าการยกตัวอย่างแบบถึงลูกถึงคนกระตุ้นความอยากรู้ของเด็กได้เช่นกัน)

นร.หญิงคนนั้น: นิค? หนูอีฟค่ะครู ครูนิคตอนนี้สอนคอมพิวเตอร์ม.4อยู่

ธี: เออใช่ ขอโทษทีๆ พอดีเธอหน้าตาเหมือนครูนิคสมัยม.5มากไปหน่อยน่ะเลยจำผิด ส่วนโช เมื่อกี้เธอแอบหันไปคุยอะไรกับซัน สรุปหัวข้อการคุยที่น่าสนใจกว่าวิชาสอนครูมาภายใน30บรรทัดห้ามน้อยกว่า25บรรทัดแล้วเอามาส่งครูเย็นนี้ เธอก็ไปสรุปมาด้วยซัน ถ้าครูจับได้ว่าพวกเธอลอกกันล่ะก็มีเฮ ว่าแล้วก็เข้าเรื่องต่อ....

(เงียบ)

นักเรียน: ....

ธี: ....

นักเรียน: ..........

ธี: .........

(6วินาทีผ่านไปกับความเงียบ)

โชค: ครูครับ?

ธี: เอ่อโทษทีๆ ดูเหมือนตัวครูในอีกมิตินึงจะหัวกระแทกความจำเสื่อมง่ะ จำไม่ได้แล้วจะสอนอะไรต่อ พวกเธอไปคิดกันเอาเองก็แล้วกันว่าตอนนี้พวกเธอในอีกมิติกำลังทำอะไรอยู่ ส่วนครูขอไปประชุมกับตัวตนในจิตใจด้วยการนอนสมาธิท่า'เด็กนั่งฟุบ'ซักครู่ หมดคาบแล้วปลุก...เอ้ย เรียกครูกลับจากภวังค์ด้วย

(ไปนั่งฟุบที่โต๊ะครู เสียงประชุมในจิตใจฟังเหมือนเสียง 'คร่อก คร่อก' อย่างบอกไม่ถูก)

 

11. หันไปดูท่าทีของนักเรียน(อดีตครู)ที่นั่งอยู่ ภาพรวมตอนนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง

---> (ก่อนจะไปหลับ เอ้ยนอนสมาธิ)เด็กๆดูเหมือนจะเป็นห่วงว่าไอ้ครูหน้าเอ๋อท่าทางเหมือนซอมบี้คนนี้จะล้มคว่ำเมื่อไหร่หรือไม่ก็จะมีคนชุดขาวมาลากไอ้ครูคนนี้กลับโรงบาลเมื่อใด น่าชื่นใจจริงๆเด็กสมัยนี้

แต่เมื่อคืนไม่น่าชวนไอ้ครูรุจ(วิชาคหกรรม)ดอทจนดึกเลย เล่นเอามึนยันเช้า(แถมแพ้ด้วย).... ว่าแต่สมัยเราแก่พอจะเป็นครูมันจะยังมีคนเล่นดอทอยู่อีกเหรอวะ? 

 

12. มีนักเรียน(อดีตครู)คนไหนที่โดดเด่นในฝันของคุณบ้าง และเขาหรือเธอทำตัวอย่างไร

--->ตอนหมดคาบมีนักเรียนคนนึงมาปลุก

???: ครูครับ หมดคาบแล้วนะครับ

ธี: โอ้ เซี่ยเซี่ยหนี่ แตงก์กิ้วหลาย ว่าแต่เธอคือ...

(หันขึ้นไปมองหน้านักเรียนปริศนา นักเรียนชายคนนั้นใส่เสื้อพละไม่เหมือนคนอื่นที่ใส่ชุดนักเรียนแลดูแปลกตา แต่ทว่า....)

 

(ภาพจากพี่ค่อนผู้ช่วยทำเซนเซอร์ภาพให้ ขอบคุณมากครับ)

ธี: กันนีหน่าบู้ไปเช่าชะมด !#$#@*&)$#$ นี่มันอาร้าย เรายังฝันไม่จบอีกเรอะ!!??

เคน: สบถในห้องไม่ดีนะครับครู

ธี: เออโทษที ประเด็นคือพวกเธอเห็นแบบที่ครูเห็นรึเปล่า(เอามือก่ายหน้าแล้วทำท่าเหมือนคนเบื่อโลกที่พึ่งเห็นคลิปลับปังคุงxหลินฮุ่ย)

เคน: นั่นก็คมเดชไงครับ

ธี: แต่ว่า...

-มือถือดัง-

ธี: โทษทีนะเด็กๆ

SMSจากมือถือWhiteberry: สมองถึงครูธีระ เนื่องจากสมองคุณไม่สามารถประมวลภาพครูคมเดชวัยเด็กได้ ทางเราจึงขอเซนเซอร์ข้อมูลไว้เพื่อกันระบบล่ม ตุ่งตุงตุ่งตุ้ง สนับสนุนโดยไทยมินท์พูดแล้วหอม

ธี: เอ่อ เอาเป็นว่า... ครูขอโทษละกันคมเดช ดูท่าวันนี้สมองครูจะทำงานแบบไม่ค่อยจะเป็นปกติเลยเบลอๆ (เอามือตบไหล่คมเดชเป็นเชิงขอโทษ คราบเซนเซอร์ติดมือมาเล็กน้อย)

 

13. ในฝันเวลาไหลไปอย่างก้าวกระโดด คาบแรกนี้จบแล้ว คุณรู้สึกอย่างไรคาบเรียนในฝันนี้

---> สมองคนเรายังมีความแปลกประหลาดอีกมากมายรอให้เราค้นพบอยู่...  


14. เวลาในฝันข้ามไปยังเหตุการณ์ในห้องพักครู คุณได้พบเพื่อน(หรือรุ่นพี่ หรือรุ่นน้อง) ที่กลายมาเป็นครูเหมือนกันคุณเห็นใครบ้าง และพวกเขาสอนวิชาอะไรกันบ้าง

---> เท่าที่จำได้ก็มี:

ครูพลอยสอนพละศึกษา

ครูนิคสอนคอมพิวเตอร์

ครูปลาเป็นครูห้องพยาบาล

ครูสานมาคุมห้องสมุด

ครูไทยสอนภาษาไทยม.4ตามชื่อ

ครูแมนสอนภาษาไทยม.5

ครูแพทสอนภาษาอังกฤษม.4

ครูรุจสอนคหกรรมคู่กับครูนายน์

ครูฟ้าเหมือนฝันสอนศิลปะคู่กับครูเร

ครูพรสอนชีวะ   

ครูมิดไนท์สอนแนะแนว

ครูไวท์สอน... เออ ช่างเหอะ ขี้เกียจพูดแล้ว

 

15. คุณได้คุยกับเพื่อนร่วมงานคนไหนบ้าง และคุยอย่างไร

--->

ธี: ปลาเอ๊ย ขอพาราหนึ่งกำมือหนูแฮมสเตอร์หน่อย จะเอาไปกินให้หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น

ปลา: หนึ่งกำมือหนูก็2เม็ดนั่นแหละ เปลี่ยนเป็นอะไรที่แรงกว่านี้ไหมจะได้สมตามความคาดหวัง (ส่งรัศมี'คนดี')

ธี: เอ่อไม่เป็นไร กินแก้ปวดหัวก็พอ พึ่งนึกได้ว่าอนิเมที่โหลดไว้ยังดูไม่หมด 

(รับยามากิน เซย์แตงกิ้ว แล้วหันไปคุยกับครูคนอื่น)

รุจ: รับขนมมากาฮงหน่อยไหมพี่ธี เสร็จใหม่ๆเลยนะเนี่ย

ธี: น่ากินดีนี่ แถมมีใส่กล่องซะเหมือนซื้อจากร้านซะด้วย (หยิบ1ชิ้นโยนเข้าปากคำเดียวหมด) ว่าแต่ใครทำเอ่ย?

รุจ: นายน์ครับ (ยิ้ม)

ธี: (เศษมากาฮงมรณะลอยละลิ่วออกมาจากปากเล็กน้อยพอน่าเกลียด มือคว้าคอเสื้อครูรุจ ตัวสั่นงั่กๆ) นายรู้รึเปล่าว่าพี่ยังอยากอยู่ดูหนังสือที่ตัวเองเขียนได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ซักหน อยากมีเด็กหน้าตาน่ารักน่ากอดมาเกาะแขนแล้วเรียก'อากง'ซักคน อยากมีปอร์เช่สวยๆซักคัน อยากได้โฮลอินวันซักครั้ง อยากไปเที่ยวออสเตรเลียซักรอบ

(เอามือกุมคอ น้ำตาไหลพราก ชี้ไปยังมากาฮง)

แล้วอีแบบนี้พี่จะอยู่จนเข้าอายุเลข3เหรอ.... (นอนฟุบ)

รุจ: ผมล้อเล่นครับพี่ อันนี้พี่สุนเขาเขาเอามาฝากเพื่อนๆที่โรงเรียนหลังกลับจากงานแฟชั่นโชว์ที่ปารีสเมื่อวาน ไม่งั้นจะมีกล่องเหรอ

ธี: (ลุกขึ้นมา) เออถึงว่าทำไมมันอร่อยผิดวิสัยนายน์ (หยิบกินอีกชิ้น) 

 

16. คุณยังมีฝันถึงช่วงเวลาอื่นในโรงเรียนอีกไหม หากมีลองเล่าตามอัํธยาศัย แต่ถ้าไม่มีก็ข้ามข้อนี้ไป (ถ้ายาวก็เล่าย่อ ๆ แล้วเอาไปทำฟิคต่อดีกว่า)

---> -กินมากาฮงคู่กับกาแฟมากไปจนปวดท้อง เลยไปหาครูปลาก่อนจะโดนสั่งนอนห้องพยาบาล-

 

17. และทันใดนั้น คุณก็ต้องตื่นจากฝัน ช่วงเวลาสุดท้ายที่คุณฝันคุณอยู่ในเหตุการณ์อะไร (เป็นช่วงเวลา ณ ขณะที่จะตื่นพอดี )

---> เห็นครูนิคมานั่งเฝ้าไข้ข้างเตียง ปากพึมพำ'ผู้ชายติงต๊อง' ก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทว่า...

 

18. คุณตื่นเพราะอะไร (ถ้าตื่นขึ้นมาเองแบบยามเช้าก็บอกตามนั้น)

---> นาฬิกาปลุกดังซะก่อน (ตามสูตรฉากเข้าด้ายเข้าเข็ม) 

 

19. ลองอธิบายความรู้สึกแรกหลังตื่น

---> ๕๗&ู% (คำหยาบคายไม่สามารถเผยแพร่ได้) วันนี้วันเสาร์นี่หว่า!!!  

 

20. คิดว่าในตอนเปิดเทอมสอง แล้วได้เจอคนที่เราเห็นในฝัน คุณจะรู้สึกอย่างไร

---> มองหน้านิคไม่ติดเล็กน้อย (ธี - ฝันไปได้นะเรา) แล้วก็เกิดกลัวครูคมเดชแบบไม่มีสาเหตุ (จากที่แต่ก่อนแค่เกรงๆ)  

 

21. และคุณคิดว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงระหว่างคุณกับพวกเขาในอนาคตบ้างไหม อย่างไร

---> ไม่มี ไม่น่าเกิน3วันก็ลืมที่ฝันหมดแล้ว 

 

22. สุดท้ายนี้ คุณอยากฝันอีกไหม

---> ก็ดี (ในใจ: แต่จะดียิ่งกว่าถ้าฝันต่อจากที่ค้างเอาไว้)  

 

23. ถ้าใช่ เราให้สิทธิ์นั้น คุณสามารถทำแทกนี้อีกรอบได้ โดยเมื่อทำเสร็จแล้วให้ใส่ลิงค์ไว้ที่ข้อนี้

--->  (รอก่อน พลังหมด) 

 

จบ TAG ส่วนของนักเรียน

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

ปล มาพักสมองเล่นรรลบ.ซักหน่อย แทคนี้สนุกมากมาย

ปล2 มากาฮง(Macaron).นเอนทรี่นี้กระผมนายMDถ่ายเองนะเออ พอดีคนรู้จักซื้อให้ อร่อยมากส์

เห็นคนอื่นเขาทำเลยมาทำกันร้างมั่ง เหอๆ

 

อนึ่ง โปรดอ่านเอนทรี่นี้เพิ่มเพื่ออรรถรส

 

 

Tag เมื่อเราพบกันในโลกของไซน์

 

ชื่อหรูไปงั้นแหละครับ
ที่จริงมันก็คือ Tag ผู้ปกครองพบลูกตัวเองนั่นเอง

เห็น หลาย หลาย คน ช่วงก่อน แอบหนีไปเล่นกับลูกตัวเอง
เลยอยากเข้าไปเล่นมั่งน่ะครับ

เป็น Tag IS ครับ 

 

ก่อนอื่นต้องเกริ่นก่อนว่า

 

ไซน์

 

เป็นชื่อเรียกกลุ่มของมิติที่ซ้อนทับอยู่ระหว่างช่องว่าง
ของมิติที่พวกเราอยู่ กับมิติของโรงเรียนลูกบาศก์ครับ

เคยถูกกล่าวถึงมาก่อนแล้วใน
นิทาน อาร์ต ไซน์ ของ MD (ธี) ครับ   (ผมแต่งเองโว้โฮ่ว!! *อย่าก้อปส่วนนี้นะเออ -MD)

ตัวละครที่ปรากฏในโลกของไซน์อาจมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึง
และมีความสัมพันธ์ กับตัวละครเดียวกันในมิติข้างเคียงได้
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเหล่านั้นเป็นคนคนเดียวกัน
พวกเขาเพียงแค่อาจจะถูกเชื่อมต่อกันด้วยความเส้นสัมพันธ์อะไรบางๆ แค่นั้นก็ได้

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ในโลกของไซน์
อาจส่งผลกระทบ (นิดๆ) กับโลกอื่นๆ ข้างเคียงได้
ตามทฤษฏีมิติสัมพันธ์ของใครบางคน....

 

..

..

ชักจะเวิ่นเว้อไปละ

ไปเข้าส่วนของ Tag จริงๆ เลยดีกว่า

 

(Copy ส่วนข้างล่างแล้วไปเปลี่ยนข้อความเอานะครับ)

(รูปประกอบแล้วแต่นะครับ ไม่จำเป็นต้องมีก็ได้)

 

 


 

Tag เมื่อเราพบกันในโลกของไซน์

 

 

1. คุณคือใคร

MD 'พ่อ'ทางจิตวิญญาณของธีครับ

เพราะเป็นพ่อทางจิตอย่างเดียว กระผมยังโสดซิงอยู่นะเออ ไม่ได้มีไอ้กอริลล่านี่เป็นลูกทางสายเลือดแต่อย่างใด ยินดีเปิดรับสมัครอิสตรีใส่แว่นหน้าตาน่ารักอายุไม่เกิน20มานั่งประจำในหัวใจเสมอ


2. แล้วคนที่อยู่ด้วยกับคุณล่ะ

ไอ้ธีระที่ทุกๆคนน่าจะคุ้นกันดี

นึกไม่ออก? ไอ้สัมภเวสีเฝ้าไทยกับนิคที่ไซน์ๆอาร์ตๆก่อนและหลังอาหารไง 


3. ที่นี่คือที่ไหน? (เลือกมิติไซน์มามิตินึง)

มิติไซน์ที่3.16873ครับ เจ้าธีในมิติที่ที่3.1415926ติดภารกิจอยู่ เลยมาหาธีที่มิตินี้แทน


4. ไหนลองบรรยายบรรยากาศโดยรอบมาซิ (สร้างสรรค์ได้ตามใจชอบเลยครับ)

กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังโรงเรียนของโรงเรียนลูกบาศก์ ทำนองเพลงที่ฟังดูเหมือนเพลงอนิเมประหลาดๆดังมาเป็นระยะๆเหมือนแบคกราวนด์มิวสิค

 

5. อีกฝ่ายนึงตอนนี้มีท่าทางเป็นยังไง

อยู่ในชุดนักเรียน ท่าท่างอารมณ์บ่จอย พึ่งเดินมาจากกลุ่มนักเรียนที่พึ่งทำท่าเหมือนถ่ายรูปหมู่กัน

ธี - แกอีกแล้วเรอะ = =  (ทำไมถึง'อีกแล้ว' ไปอ่านได้ที่ลิงค์ข้างบน)


6. อยากบอกอะไรกับเค้ามั้ย

MD - เป็น'นักเรียนแลกเปลี่ยน'สนุกไหม  (ทำไมธีถึงเป็น'นักเรียนแลกเปลี่ยน'ได้ โปรดอ่านจากลิงค์เมื่อครู่) 


7. แล้วทางนั้นพูดอะไรกับคุณบ้าง

ธี - สนุกyour fatherสิ เอ็งรู้รึเปล่าว่าตูต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหนไอ้4ตาหน้าปลาจวดติดยา ขนาดเพลงเปิดตัวอนิเม'สูตรรั่วฉบับมัธยม คิวบิคสคูล'ตูยังได้โผล่มาวิ่งข้างๆไอ้ไทยแค่ฉากเดียวเองนะเฮ้ย เพลงจบเครดิทก็ได้โผล่แค่ตอนท้ายที่เป็นฉากถ่ายรูปรวม แล้วแบบนี้คนดูที่ไหนเขาจะเฝ้าทีวีดูจนเห็นวะ!!!!

ข้ากระผมไม่อยากโดนเป็นอย่างเคลาส์จากเรื่องฮXยาเตXพ่อบ้านประจัญบาล หรืออิชิมารุจาก EyeXhield 2Xที่โดนแฟนๆลืมนะเฮ้ย!!

MD - ไร้สัมมาคารวะเช่นนี้แกอยากโดนลดความทรงจำเหลือ7byte พูดได้แค่'หวัดดี'กับ'บ้ายบาย'ตอนได้บทในอนิเมใช่ไหม

ธี - ผมผิดไปแล้วครับ  OTL

 

8. นางฟ้าไซน์ใจดีให้กล่องของขวัญวิเศษคุณมาใบหนึ่งเพื่อให้กับคนที่อยู่ด้วยกับคุณ คุณจะอธิฐานให้ข้างในกล่องนั้นมีอะไร

เอกสารกองนึง

 

9. เมื่อยื่นของขวัญให้อีกฝ่ายหนึ่งแล้ว ทางนั้นมีปฏิกิริยาเป็นอย่างไรบ้าง

ธี - ให้มาหากล้วยไม้อะไรเนี่ย

MD - เอาน่าๆ ลองเปิดอ่านดูสิ

 

เอกสารประจำตัวนักเรียนโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนไทย-หมู่เกาะแอสปารากัส ครั้งที่1

ชื่อ: ธีระ สุขสมบูรณ์ พาร์คเกอร์

เพศ: ชาย

สัญชาติ: ไทย

วัน/เดือน/ปีเกิด: 29/02/1992

ประเภทโครงการ: คอร์สแลกเปลี่ยน1ปี

หมายเลขผู้ถือบัตร: TA 0001 F

 

ข้อมูลสถานที่โดยสังเขป

ตำแหน่งบนแผนที่โลก


เมืองหลวง คอนซูเม่ (ภาพถ่ายทางอากาศ)

 

สนามบิน ดากาลา (ห่างจากตัวเมืองหลวง180กม.)

 

หมู่เกาะแอสปารากัสเป็นหมู่เกาะเขตร้อนกลางทะเลแปซิฟิก ประกอบไปด้วยเกาะขนาดเล็ก5เกาะ ขึ้นชื่อเรื่องผลผลิตที่เป็นหน่อไม้ฝรั่งคุณภาพสูง

ประชากร ราว5000คน

ภาษาหลัก ภาษากาลัม

ภูมิประเทศ เขตร้อน

อาชีพหลัก เกษตรกร

สกุลเงิน รีม (300รีม=7บาท)

เวลา เร็วกว่าเมืองไทย13ชั่วโมง

 

หมายเหตุ เที่ยวบินไทย-หมู่เกาะแอสปารากัสมีทั้งหมด1เที่ยวบินต่อเดือน โปรดระวังเรื่องเวลาด้วย

หมายเหตุ2 95%ของพื้นที่ในหมู่เกาะไม่มีกระแสไฟฟ้า น้ำประปาและอินเตอร์เนต  โปรดใช้วิจารณญาณในการเลือกสิ่งของที่นำไปด้วย

หมายเหตุ3 เนื่องด้วยปัญหาภายในเล็กน้อย ทางโครงการไม่สามารถให้ข้อมูลเรื่องภาษากาลัมได้

 

ข้อมูลอื่นๆ 

เที่ยวบินไทย-หมู่เกาะแอสปารากัส TG981 เดินทางเวลา23:15น. วันที่1/10/2009 

(ตั๋วแนบอยู่ด้านหลังเอกสาร)

 

10. ถึงเวลาที่คุณต้องจากโลกของไซน์ไปแล้ว มีอะไรทิ้งท้ายบ้างมั้ย (ตรงนี้ใส่อะไรก็ได้เน่อไม่จำเป็นต้องเป็นรูป)

MD - ชั้นไปสมัครให้แกเองเมื่อ3เดือนก่อน เรียนให้สนุกนะเฮ้ย เดี๋ยวต้องไปแล้ว (หันมาหาผู้อ่าน) แล้วพบกันอีกเมื่อชาติต้องการครับ

ธี - ชั้นจะฆ่าแก!!!!!!

 

/MDวาร์ปหายไปก่อนที่บาทาลูบfaceของ'ลูกชาย'จะถึงหน้า

 

 

 

หมายเหตุท้ายเอนถี่ หมู่เกาะแอสปารากัสและโครงการดังกล่าวไม่มีอยู่จริงนะเออ ธีของทุกท่านยังคงสิงสถิตนะไทยแลนด์เหมือนเดิมครับ