[EV SS] เตรียมการ
posted on 06 Nov 2009 13:45 by theecubic in Cubic-School-Side-Story, sports-dayเสาร์ที่ 14 พ.ย. 2552 ณ สยามแสควร์
1.
"ทำไมจู่ๆชวนพวกเรามาเที่ยวสยามเหรอธี?" ไทยกล่าวขึ้นมาในขณะที่ทั้ง3กำลังเดินลัดเลาะฝูงชนในทางเดินวกวนของสยาม วัยรุ่นในชุดหลากหลายรูป เชยบ้าง นำสมัยบ้าง ธรรมดาบ้าง แปลกบ้างเดินขวักไขว่ด้วยจุดประสงค์ร้อยแปดพักเก้าตั้งแต่หาที่เรียนพิเศษไปจนถึงหาว่าที่คู่ชีวิต(หรือก็คือหาคนจีบ)
"อืม...." เป็นคำตอบของธีผู้ที่ดูเหมือนจะจดจ่อกับมนุษย์เพศหญิงเชื้อสายไทยจีนใส่แว่นในชุดกระโปรงสั้นที่อยู่ห่างออกไปราว10เมตรซะมากกว่า
"ธี" ไทยเรียกเพื่อนสนิทอีกครั้ง ความเปลี่ยนแปลงคือสายตาของธีที่ไปจดจ่อกับผู้หญิงใส่แว่นผมยาวสลวยผิวแทนในขาเดฟสีชมพูที่อยู่ห่างไปราว5เมตรแทน
"ดูยังไงก็ไม่น่าเกิน15 จะคุกไม่หนอ...." หนุ่มผิวแทนพึมพำ
"ธี!" เสียงแหลมของหญิงสาวร่างเล็กที่ดังขึ้นพร้อมกับนิ้วเรียวเล็กที่พุ่งเข้าปะทะกับเอวของชายหนุ่มในเวลาเดียวกันด้วยความแม่นยำและรวดเร็วราวงูฉกเหยื่อ
"อูยยยยย ทำบร้าอะไรของเธออะนิค เล่นเอาไส้ติ่งแทบปลิ้น มีอะไรฟะ?" ธีครางพลางใช้มือใหญ่ลูบเอวของตัวเอง ความสนใจเบนมาที่สาวแว่นอีกคน เพียงแต่เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา
"สรุปเธอพาพวกเรามาเดินสยามทำไมเหรอ?" เด็กหญิงวัยเข้ามัธยมปลายแต่หน้าตาเกือบๆประถมปลายพูดต่อเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"อ่าว ชวนเพื่อนมาเที่ยวมันผิดแล้วเหรอเดี๋ยวนี้" ธีตอบ น้ำเสียงเหมือนคนเรียกร้องอยากได้รองเท้าคอนเวิร์สมาวางไว้บนหน้า
"ก็ทางที่เราเดินกันรอบนี้มันต่างจากปกตินา" ไทยกล่าว หนุ่มหน้าเกาหลีดูจืดน้อยลงพอสมควรในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั้กสีเทาและกางเกงยีนส์ทรงสลิมสีดำอมน้ำเงินเข้ม
"ก็พอดีมีธุระเรื่องสีนิดหน่อยน่ะ ก็เลยต้องมาจัดการในฐานะประธานที่ดี" หนุ่มผิวแทนกล่าว เสื้อเชิ้ตพับแขนสีดำแถบแดงมีรอยยับจากการโดนจิ้มเมื่อครู่ในขณะที่ขาในกางเกงขาเดฟสีน้ำตาลกำลังยองอยู่กับพื้นเพราะจุก
"แล้วธุระอะไรของแกล่ะวะ" ไทยถามต่อ รองเท้าOnisuka Tigerที่ใส่อยู่พร้อมจะย้ายไปพำนักบนร่างกายของเพื่อนปากcanineทุกเมื่อ
"หาเชียร์ลีดเดอ... เฮ่ย! ล้อเล่นๆ!" ธีตอบก่อนจะรีบกลับลำเมื่อเห็นนิคทำท่าจะจิ้มอีกรอบ "มาหาของรางวัลนิดหน่อยน่ะ ส่วนเอาที่ไหนเดี๋ยวแป้บเดียวก็รู้ เดินจะถึงกันแล้วเนี่ย"
2.
3นาทีให้หลัง ทั้ง3คนก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านขายเสื้อผ้าหน้าตานำสมัย เบื้องหลังประตูกระจกมีหุ่นนายแบบในชุดหลากหลายประเภทตั้งแต่สไตล์ฮิปฮอปไปจนถึงสไตล์เกาหลี ป้ายร้านมีสัญลักษณ์เป็นตัวเม่นพร้อมด้วยหมวกแคปหันข้างเหมือนนักเต้นฮิปฮอป พร้อมด้วยชื่อ 'HIP HOG'
ธีเปิดประตูเข้าไปในร้าน อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในปะทะกับหน้าของ3วัยรุ่นหน้าร้าน เสียงเพลงในร้านเป็นทำนองแรพเบาๆที่ไม่ใช่ทั้งภาษาอังกฤษ ไทยหรืออะไรที่พวกธีคุ้นเคย
ชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ที่ดูท่าเหมือนจะเป็นเจ้าของร้านเป็นวัยรุ่นตอนกลางอายุอานามราว20รีบลุกออกมาต้อนรับเมื่อเห็นลูกค้า
หัวที่ชี้เหมือนเม่นสมชื่อร้านถูกไฮไลท์เป็นสีฟ้าสว่างผสมกับสีดำของสีผมดั้งเดิม เสื้อของเขาเป็นแจคเกตแขนกุดตัวยาวสีเหลืองแป้ดพร้อมด้วยประโยค'คนไม่มีสี'แปะร่าด้วยฟอนท์สีแดงใหญ่มหึมากลางหลัง กางเกงที่ใส่เป็นขาเดฟสีดำครึ่งขาวครึ่ง
'เซนส์การแต่งตัวคุ้นๆนา...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมาย
"วัซซัปน้องธี" เจ้าของร้านทักด้วยท่าทางเป็นกันเอง
"หวัดดีครับพี่เม่น" ธีกล่าวพลางเพยิดหน้าทักทายเจ้าของร้านเหมือนคนคุ้นเคย "เพลงไรวะเนี่ย"
"แรพเขมรไงน้อง ไอ้หมึกมันไปเที่ยวแล้วซื้อมาฝากเมื่อเดือนก่อน โดนอย่างแรงแบบเติมวอแหวนการันต์เยอะๆ พี่้ก็เลยเปิดประดับร้านซะหน่อย" เม่นกล่าว "วันนี้มาเอา'ไอ้ที่ขอไว้'ใช่ปะ?"
'วิธีพูดก็คุ้นๆ...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมายอีกรอบ
"เยส" ธีบอกก่อนจะหันไปบอกเพื่อนทั้ง2 "นิค ไทย เดี๋ยวเราคุยกับพี่เขาแป้บนะ พวกรายเดินดูของก่อนละกัน"
"โห เดี๋ยวนี้มีไล่เพื่อนแล้วเหรอเอ็ง" เม่นบอกพร้อมด้วยยิ้มกวนโอ๊ยที่ เอ่อ... เหมือนธียังกับแกะ ก่อนจะนำธีมายืนคุยที่เคาน์เตอร์
"กรรม นี่ผมฟังเหมือนงั้นเหรอวะ"
"ล้อเล่นๆ" ชายหัวแหลมพูดก่อนจะก้มลงไปหยิบอะไรหลังเคาน์เตอร์ก่อนจะโผล่ออกมาพร้อมกับแก้วกระเบื้องสีดำขนาดเล็ก2แก้วและกาดินเผาสีม่วงเข้ม "ชาจีนปะ?"
"ขอบคุณพี่" ธีตอบก่อนจะรับแก้วควันกรุ่นมา "แล้วไอ้ที่ผมขอนี่อยู่ไหนเอ่ย"
"อยู่นี่ๆ" เม่นบอกพลางก้มลงไปเอาของที่หลังเคาน์เตอร์อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมาอีกครั้งพร้อมยื่นคูปองพลาสติกสีสดให้ธี "คูปองลด40%ของทุกอย่างในร้าน3ใบ ว่าแต่ของที่พี่ขอล่ะ?"
"อยู่นี่ครับ" ธีบอกพลางยื่นถุงพลาสติกที่ถือมาให้ ภายในเป็นกระปุกสีทองอร่ามที่มีภาษาจีนเขียนไว้อยู่ "ใบชาอู่หลงชั้นดีจากมณฑลซีอาน ปลูกด้วยน้ำละลายหิมะ เก็บเกี่ยวช่วงเดือน9 คั่วใบด้วยถ่านหินไม้สนแดง"
"เออ แตงกิ้วๆ" เม่นพูดขอบคุณขณะรับของมา
3.
ทั้ง3เดินออกจากร้านในอีกครึ่งชม.ให้หลัง ไทยและนิคซื้อเสื้อผ้ากันคนละนิดหน่อยในขณะที่ธีซื้อเสื้อแจคแกตแบบเดียวกับพี่เม่นมาตัวนึง
"พี่คนนั้นใครเหรอธี" ไทยถาม
"หลานของเพื่อนปู่เราน่ะ เป็นคนสอนเราแต่งตัวเอง แล้วก็คอยเล่นกับเราตอนเด็กๆด้วย" ธีบอกด้วยแววตาเหมือนคนระลึกความหลังอย่างบอกไม่ถูก
"เออ ถึงว่าชอบแต่งตัวมึนๆแรงๆเหมือนกัน พูดก็คล้ายๆกัน เหอๆ" ไทยบอกพลางหัวเราะ "จบโรงเรียนไปแกจะไว้ผมทรงแบบนั้นรึเปล่าวะ น่าจะเข้า"
"ตลกตาย งั้นแกช่วยไปถามนิคเขาละกันว่าโอเครึเปล่า คิดูดีๆก็น่าลองนะ" ประโยคหลังธีพูดด้วยเสียงเบาลงพลางเพยิดไปยังเพื่อนสาวที่เดินตามหลังอยู่
"โห ท่านธีเดี๋ยวนี้ร้ายนะครับเนี่ย ไหนบอกยังเป็นแค่เพื่อนสนิทไง ฮ่าๆๆ" ไทยพูดพลางหัวเราะกับเพื่อนร่างสูง
"ว่าแต่ธี" นิคพูดขึ้นมา สาวร่างเล็กโดน2หนุ่มที่เดินนำบังซะเกือบมิด "สรุปของที่มาเอานี่อะไรเหรอ?"
"ความลับ" ธีบอกสั้นๆ
4.
ณ บ้านธี
"ฝั่งเธอได้ของแล้วนะ?" ธีถามอีกฝั่งสายสัญญาณ
"อื้ม ฝั่งเค้าโอเคแล้ว แต่เสียเวลาคุยเหมือนกัน ไม่รู้ล่ะ ปิดเทอมนี้แกต้องมาช่วยงานในส่วนของเขาด้วยเลยเจ้าเบ๊" คู่สนทนาของเขาตอบด้วยเสียงเหมือนคนเหนื่อยใจอย่างบอกไม่ถูก
"เวรกรรม แต่ก็ได้ ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ส่วนของฝั่งเราก็เรียบร้อยแล้วนะ ที่เหลือไว้คุยกันบนmsnละกัน บ้ายบาย หยิน"
หลังวางสายโทรศัพท์บ้าน ตาได้แต่มองแผ่นแฟกซ์ในมือที่จั่วหัวไว้สั้นๆ
ถึงประธานสีทั้งสอง,
ภารกิจลับกีฬาสี
CODENAME: 'Friend'
"งานเข้าแล้วสินะเรา....." ธีได้แต่พึมพำสั้น ดูท่าปีนี้เขาจะต้องเตรียมตัวพบกับอะไรที่ไม่ปกติซะแล้ว ทั้งในฐานะประธานสีและในฐานะนักเรียนของโรงเรียนที่ไม่เหมือนใครที่สุดในบางขุนเทียน....
สรุป
-ธีชวนไทยกับนิคไปเดินสยาม
-ไปเพื่อเจอพี่เจ้าของร้านขายเสื้อผ้าร้านนึงที่เป็นเพื่อนกับธี
-ธีรับคูปองส่วนลดมาเพื่อจุดประสงค์อะไรซักอย่าง
-กลับบ้านมาก็มีคุยกับหยินเล็กน้อย
-ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจพิเศษประจำกีฬาสีที่กำลังจะเกิดในอนาคตอันใกล้นี้....
ของแถม
ฟีลของแรพเขมรที่เปิดในร้านพี่เม่น
ของแถม 2
ภาพตัวอย่างธียามเดินสยามจากแม่แมน
(เศษมากาฮงมรณะลอยละลิ่วออกมาจากปากเล็กน้อยพอน่าเกลียด มือคว้าคอเสื้อครูรุจ ตัวสั่นงั่กๆ) นายรู้รึเปล่าว่าพี่ยังอยากอยู่ดูหนังสือที่ตัวเองเขียนได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ซักหน อยากมีเด็กหน้าตาน่ารักน่ากอดมาเกาะแขนแล้วเรียก'อากง'ซักคน อยากมีปอร์เช่สวยๆซักคัน อยากได้โฮลอินวันซักครั้ง อยากไปเที่ยวออสเตรเลียซักรอบ