sports-day

[EV] สวัสดีเพื่อนๆ

posted on 08 Nov 2009 19:23 by theecubic  in Sahai-Event, sports-day


1.

เย็นวันอาทิตย์ที่15 พ.ย. 2552/2009 ณ โรงเรียนลูกบาศก์ 20:07 น. ตามเวลาท้องถิ่น

สุทธิลักษณ์ ยอดแก้วหรือที่บุคลลรอบกายเรียกว่ายามยอดกำลังนั่งฟังเพลงอยู่ในป้อมยาม สถานที่ประจำของตนเอง

เสียงเพลงลูกทุ่งจากวิทยุดังควบคู่ไปกับเสียงจักจั่นในขณะที่ชายหนุ่มผิวคล้ำในชุดเสื้อยืดกางเกงบอลกำลังนั่งประจำที่เดิมอย่างที่เคยทำๆมา 

คืนวันอาทิตย์ที่ควรจะธรรมดาดูท่าจะมีอะไรแตกต่างจากที่ผ่านมาเมื่อมีรถตู้คันนึงมาจอดอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน

"มากำจัดปลวกครับ" คนขับตะโกนบอกชายหนุ่มพลางยื่นเอกสารมาให้ เมื่อแน่ใจแล้วว่าเป็นลายเซ็นอนุมัติจากผอ.จริงยามหนุ่มก็เปิดประตูโรงเรียนให้รถตู้แปลกหน้า

 

2.

ภายในตัวโรงเรียน

รถตู้จอดอยู่กับที่เมื่อถึงจุดลับตาจากยามหนุ่ม คนขับลงมาเปิดท้ายรถพลางพูดกับคนข้างใน

"ลับตายามเขาแล้ว ระหว่างที่น้าพ่นยาเก๊นี้อยู่ช่วยรีบๆจัดการงานที่ต้องทำด้วยนะ แล้วก็อย่าลืมใส่ชุดกันแก๊ซด้วย จะได้แนบเนียน" เสียงขยับของการใส่หน้ากากกันควันเป็นคำตอบที่ชายคนขับต้องการได้ยิน

 

3.

ทางฝั่งยามยอดที่มองจากป้อมยาม ภายในเวลาไม่นานเขาก็เห็นควันขโมงที่น่าจะเป็นสารกำจัดปลวกก็ลอยฟุ้งออกมาจากตัวตึกเมื่อคนในชุดหน้ากากและเสื้อผ้ามิดชิดท่าทางน่าอึดอัดเริ่มเดินพ่นสารดังกล่าวจากถังแก๊ซบนหลัง

"พ่นหลายจังซี่ ...เบิ่งโรงเรียนบ่ชัดเลยเน้" ยามยอดพึมพำกับตัวเอง

 

4.

ราวๆ2ชั่วโมงผ่านไป ชายคนขับก็กลับมาที่ป้อมยามอีกครั้งพร้อมกับรถตู้

"น้องๆ" ชายคนขับเรียกยามหนุ่มอีกครั้ง "อย่าเข้าใกล้ตัวโรงเรียนนะ เดี๋ยวสูดไอ้ที่พ่นไว้เข้าไปแล้วจะป่วยเอา รอซักพรุ่งนี้เช้ามันจะจางลงเอง"

"ครับพี่" ยามยอดตอบ สายตามองตามรถตู้ที่ขับหายไปกับความมืด

 

5.

เช้าวันจันทร์ที่16 พ.ย. 2552/2009 ณ โรงเรียนลูกบาศก์ 6:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น

เสียงเซ็งแซ่ยามเช้าของประชากรในโรงเรียนดูท่าจะดังผิดปกติเมื่อเทียบกับวันที่ผ่านมา ทิศทางของบทสนทนาทั้งหมดก็ดูเหมือนจะหันเหไปยังทิศทางเดียวกัน

ทั้งหมดนี้ก็น่าจะเป็นเพราะเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นได้ดึงความสนใจของทุกคนมาไว้ที่จุดเดียวกัน แม้แต่หมู่คุณครูก็ดูท่าจะสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ไม่น้อย

'ใครทำเนี่ย?'

'คนบ้าบุกโรงเรียนเหรอ?'

'แปลกกว่าปกติอีกนะเนี่ยแบบนี้'

หลากหลายความคิดต่างความเห็นโผล่ขึ้นมาไม่หยุดหย่อนตอบสนองกับความผิดปกติ

 

6.

ชัชวาล มหาโชติวงศ์ก็ยังคงความเป็นคนเงียบเหมือนเดิมแม้จะมีสถานการณ์ผิดปกติอยู่ตรงหน้า อย่างไรก็ดีสีหน้าของชายหนุ่มผมหยักนั้นก็ได้แสดงความแปลกใจเหมือนกับเพื่อนร่วมโรงเรียนคนอื่นๆ

เป็นธรรมชาติของฝูงชนที่จะหาคำตอบจากคนที่เป็น'ผู้นำ' แต่ทว่าด้วยโครงสร้างของโรงเรียนลูกบาศก์ในปัจจุบัน ทั้ง2ชั้นเรียนและนักเรียนเพียง72ชีวิตไม่มีทั้งหัวหน้าชั้นหรือประธานนักเรียน ตำแหน่งที่ดูใกล้เคียงกับ'ผู้นำอย่างเป็นทางการ'ที่สุดจึงเป็นประธานสี

'พวกประธานสีอยู่ไหน?' น่าจะเป็นความคิดของคนส่วนใหญ่ในขณะนี้

 

7.

(ภาพโดยพี่ปุ้นแม่หยิน)

ชื่อ: ประทานพร พ้นภัยพาล

ระดับชั้น: ม. 5/1

ตำแหน่ง: ประธานสีขาว

AKA (Also Known As): เห็ด, หยิน

 

"เฮ้ย นี่มันอะไรวะ มีใครมาเล่นอะไรแผลงๆอีกแล้วเนี่ย!?" ประธานสาวพูดเหมือนคนไม่เชื่อตาตัวเอง "สตาร์ แกช่วยเค้าหยิบไอ้โปสเตอร์นั้นแผ่นนึงมาหน่อยซิ"

(ภาพโดยพี่ปุ้นแม่หยิน) 

"อะไรของมันเนี่ย? ภาษาอังกฤษบนโปสเตอร์ก็ผิดๆถูกๆ แล้วไอ้สหายนี่มันอะไรวะ" เธอพึมพำเหมือนบ่นกับตัวเอง

"ไทย" สาวเจ้าหันไปหาเพื่อนร่วมห้องแถวๆนั้น "ไอ้บ้าซี้แกอยู่ไหน"

"ยังไม่เห็นนา คงมาโรงเรียนสายตามเคยล่ะมั้ง" หนุ่มหน้าเกาหลีตอบ

เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนั้น หญิงสาวผู้นำสีขาวเลือกที่จะหยิบมือถือประจำตัวออกมาก่อนจะโทรหาคนคนนึง

 

8.

(ภาพโดยพี่ปุ้นแม่หยิน) 

ชื่อ: ธีระ สุขสมบูรณ์ Parker

ระดับชั้น: ม. 5/1

ตำแหน่ง: ประธานสีเขียว

AKA (Also Known As): ศูนย์ศูนย์เสี่ยว, ธี

 

เสียงมือถือเป็นเพลงเฮฟวี่เมทัลดังสนั่นปลุกชายหนุ่มบนเตียงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"$%+# เอ็งรู้ไหมนี่กี่โมง!? พนักงานเซเว่นกะดึกยังไม่ตื่นมาทำมาหากินเลย"  ชายหนุ่มตะคอกใส่มือถือiPhone

"ตอนนี้จะ7โมงแล้วย่ะไอ้ธี คนเขาจะมาโรงเรียนกันหมดแล้วแกไปฝังตัวเองอยู่ไหนไอ้เบ๊!" อีกฟากตะคอกกลับ

"อ่าวหวัดดีหยิน" 

"อย่างพึ่งมาอ้าว แกรู้ไหมตอนนี้เกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียน!?" หยินพูดต่อ

"ไอริสจุดไฟเผาโรงเรียน? รุจต่อยกับรัม? เอ่อ วินด์ต่อยคนตาย?" ธีตอบ "เอหรือว่าบูมกลับมาจากฮังการีก่อนกำหนด"

"ผิด ผิด ผิดและผิด" อีกฟากเสียงสัญญาณตอบ "มีไอ้บ้าคนนึงเอาโปสเตอร์หน้าตาแหม่งๆมาติดทั่วโรงเรียนตั้งแต่ห้องเรียนยันสนามบาส มาเดี๋ยวนี้เลยในฐานะสมาชิกYnewsและประธานสีเขียว งานนี้ข่าวใหญ่แน่"

นั่นคงเป็นครั้งแรกที่ธีระรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำไปโรงเรียนภายในเวลา10นาที...

 

9.

สองประธานสีกำลังนั่งหน้าแข็งอยู่ในห้องเรียนม.5/1 ที่กลายเป็นห้องประชุมของกลุ่มนักเรียนทั้ง2ชั้นปีชั่วคราว

"สรุปนี่มันอะไรเหรอคะพี่หยิน พี่ธี" รัม รองประธานสีเขียวถามรุ่นพี่ทั้งสอง

"แกคิดอย่างทีเราคิดรึเปล่าวะหยิน" ธีหันไปมองเพื่อนร่วมตำแหน่ง

"เค้าก็ว่าเค้าคิดเหมือนแกนะธี" อีกฝ่ายตอบ

"โอเครัม พี่ว่าพี่มีคำตอบนะ" ธีตอบ "หยิน โชว์'ของ'หน่อย"

"ทุกคนฟังทางนี้ด้วย" หยินขึ้นเสียง ส่งสัญญาณให้ทั้งห้องเงียบกริบ "เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เค้าและเจ้าธีได้รับอีเมล์ฉบับนี้มา"

ประธานสาวกล่าวพลางชูกระดาษ2แผ่นซึ่งเป็นเมล์ฉบับนั้นที่ถูกปรินท์ออกมา ใบนึงจากตัวเธอเอง อีกใบจากประธานหนุ่ม เธอยื่นให้ทั้งห้องส่งต่อดูกันเอาเอง

 

------------

[ประกาศ] กิจกรรมพิเศษกีฬาสีปีการศึกษา2552/2009

From: ผู้อำนวยการโรงเรียน (cubic_admin@cubicschool.com)

Sent:  Fri 13/11/09 12:34 PM

To:  mushroom_yin@hotmail.com ;  theebonesteak@hotmail.com


ถึงประธานสีทั้งสอง,

ภารกิจลับกีฬาสี

CODENAME: 'Friend'

 

โปรดเตรียมตัวลูกสีให้พร้อมกับกิจกรรมพิเศษสำหรับกีฬาสีในอนาคตอันใกล้ด้วย

 

รายละเอียดสามารถดูได้ในใบประกาศของวันจันทร์ที่จะถึงนี้

 

ผอ.

 

ปล ช่วยหาของรางวัลสำหรับ'กิจกรรม'ดังกล่าวด้วย


------------



"เห็นกันแล้วนะพวกเรา" ธีพูด "และเพราะแบบนี้ เราก็เลยไปหยิบใบประกาศที่ว่ามาแล้ว"

ชายหนุ่มเริ่มอ่านเนื้อความของประกาศดังกล่าว เมื่ออ่านจบคำตอบของห้องประชุมดูจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน

"หา!?"

 

 

(เนื้อความของประกาศ)

 

 

สรุป

-มีคนเอาโปสเตอร์หน้าตาประหลาดมาติดทั่วโรงเรียน

-ทั้งหมดนี่เป็นส่วนนึงของกิจกรรมพิเศษสำหรับกีฬาสีโดยเฉพาะ

 

[EV SS] เตรียมการ

posted on 06 Nov 2009 13:45 by theecubic  in Cubic-School-Side-Story, sports-day

เสาร์ที่ 14 พ.ย. 2552 ณ สยามแสควร์

1.

"ทำไมจู่ๆชวนพวกเรามาเที่ยวสยามเหรอธี?" ไทยกล่าวขึ้นมาในขณะที่ทั้ง3กำลังเดินลัดเลาะฝูงชนในทางเดินวกวนของสยาม วัยรุ่นในชุดหลากหลายรูป เชยบ้าง นำสมัยบ้าง ธรรมดาบ้าง แปลกบ้างเดินขวักไขว่ด้วยจุดประสงค์ร้อยแปดพักเก้าตั้งแต่หาที่เรียนพิเศษไปจนถึงหาว่าที่คู่ชีวิต(หรือก็คือหาคนจีบ)

"อืม...." เป็นคำตอบของธีผู้ที่ดูเหมือนจะจดจ่อกับมนุษย์เพศหญิงเชื้อสายไทยจีนใส่แว่นในชุดกระโปรงสั้นที่อยู่ห่างออกไปราว10เมตรซะมากกว่า

"ธี" ไทยเรียกเพื่อนสนิทอีกครั้ง ความเปลี่ยนแปลงคือสายตาของธีที่ไปจดจ่อกับผู้หญิงใส่แว่นผมยาวสลวยผิวแทนในขาเดฟสีชมพูที่อยู่ห่างไปราว5เมตรแทน

"ดูยังไงก็ไม่น่าเกิน15 จะคุกไม่หนอ...." หนุ่มผิวแทนพึมพำ

"ธี!" เสียงแหลมของหญิงสาวร่างเล็กที่ดังขึ้นพร้อมกับนิ้วเรียวเล็กที่พุ่งเข้าปะทะกับเอวของชายหนุ่มในเวลาเดียวกันด้วยความแม่นยำและรวดเร็วราวงูฉกเหยื่อ

"อูยยยยย ทำบร้าอะไรของเธออะนิค เล่นเอาไส้ติ่งแทบปลิ้น มีอะไรฟะ?" ธีครางพลางใช้มือใหญ่ลูบเอวของตัวเอง ความสนใจเบนมาที่สาวแว่นอีกคน เพียงแต่เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา

"สรุปเธอพาพวกเรามาเดินสยามทำไมเหรอ?" เด็กหญิงวัยเข้ามัธยมปลายแต่หน้าตาเกือบๆประถมปลายพูดต่อเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อ่าว ชวนเพื่อนมาเที่ยวมันผิดแล้วเหรอเดี๋ยวนี้" ธีตอบ น้ำเสียงเหมือนคนเรียกร้องอยากได้รองเท้าคอนเวิร์สมาวางไว้บนหน้า

"ก็ทางที่เราเดินกันรอบนี้มันต่างจากปกตินา" ไทยกล่าว หนุ่มหน้าเกาหลีดูจืดน้อยลงพอสมควรในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั้กสีเทาและกางเกงยีนส์ทรงสลิมสีดำอมน้ำเงินเข้ม

"ก็พอดีมีธุระเรื่องสีนิดหน่อยน่ะ ก็เลยต้องมาจัดการในฐานะประธานที่ดี" หนุ่มผิวแทนกล่าว เสื้อเชิ้ตพับแขนสีดำแถบแดงมีรอยยับจากการโดนจิ้มเมื่อครู่ในขณะที่ขาในกางเกงขาเดฟสีน้ำตาลกำลังยองอยู่กับพื้นเพราะจุก

"แล้วธุระอะไรของแกล่ะวะ" ไทยถามต่อ รองเท้าOnisuka Tigerที่ใส่อยู่พร้อมจะย้ายไปพำนักบนร่างกายของเพื่อนปากcanineทุกเมื่อ

"หาเชียร์ลีดเดอ... เฮ่ย! ล้อเล่นๆ!" ธีตอบก่อนจะรีบกลับลำเมื่อเห็นนิคทำท่าจะจิ้มอีกรอบ "มาหาของรางวัลนิดหน่อยน่ะ ส่วนเอาที่ไหนเดี๋ยวแป้บเดียวก็รู้ เดินจะถึงกันแล้วเนี่ย"

 

 

2.

3นาทีให้หลัง ทั้ง3คนก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านขายเสื้อผ้าหน้าตานำสมัย เบื้องหลังประตูกระจกมีหุ่นนายแบบในชุดหลากหลายประเภทตั้งแต่สไตล์ฮิปฮอปไปจนถึงสไตล์เกาหลี ป้ายร้านมีสัญลักษณ์เป็นตัวเม่นพร้อมด้วยหมวกแคปหันข้างเหมือนนักเต้นฮิปฮอป พร้อมด้วยชื่อ 'HIP HOG'

ธีเปิดประตูเข้าไปในร้าน อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในปะทะกับหน้าของ3วัยรุ่นหน้าร้าน เสียงเพลงในร้านเป็นทำนองแรพเบาๆที่ไม่ใช่ทั้งภาษาอังกฤษ ไทยหรืออะไรที่พวกธีคุ้นเคย

ชายหนุ่มหลังเคาน์เตอร์ที่ดูท่าเหมือนจะเป็นเจ้าของร้านเป็นวัยรุ่นตอนกลางอายุอานามราว20รีบลุกออกมาต้อนรับเมื่อเห็นลูกค้า

หัวที่ชี้เหมือนเม่นสมชื่อร้านถูกไฮไลท์เป็นสีฟ้าสว่างผสมกับสีดำของสีผมดั้งเดิม เสื้อของเขาเป็นแจคเกตแขนกุดตัวยาวสีเหลืองแป้ดพร้อมด้วยประโยค'คนไม่มีสี'แปะร่าด้วยฟอนท์สีแดงใหญ่มหึมากลางหลัง กางเกงที่ใส่เป็นขาเดฟสีดำครึ่งขาวครึ่ง

'เซนส์การแต่งตัวคุ้นๆนา...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมาย

"วัซซัปน้องธี" เจ้าของร้านทักด้วยท่าทางเป็นกันเอง 

"หวัดดีครับพี่เม่น" ธีกล่าวพลางเพยิดหน้าทักทายเจ้าของร้านเหมือนคนคุ้นเคย "เพลงไรวะเนี่ย"

"แรพเขมรไงน้อง ไอ้หมึกมันไปเที่ยวแล้วซื้อมาฝากเมื่อเดือนก่อน โดนอย่างแรงแบบเติมวอแหวนการันต์เยอะๆ พี่้ก็เลยเปิดประดับร้านซะหน่อย" เม่นกล่าว "วันนี้มาเอา'ไอ้ที่ขอไว้'ใช่ปะ?"

'วิธีพูดก็คุ้นๆ...' ไทยและนิคคิดพร้อมกับโดยไม่ได้นัดหมายอีกรอบ

"เยส" ธีบอกก่อนจะหันไปบอกเพื่อนทั้ง2 "นิค ไทย เดี๋ยวเราคุยกับพี่เขาแป้บนะ พวกรายเดินดูของก่อนละกัน"

"โห เดี๋ยวนี้มีไล่เพื่อนแล้วเหรอเอ็ง" เม่นบอกพร้อมด้วยยิ้มกวนโอ๊ยที่ เอ่อ... เหมือนธียังกับแกะ ก่อนจะนำธีมายืนคุยที่เคาน์เตอร์

"กรรม นี่ผมฟังเหมือนงั้นเหรอวะ"

"ล้อเล่นๆ" ชายหัวแหลมพูดก่อนจะก้มลงไปหยิบอะไรหลังเคาน์เตอร์ก่อนจะโผล่ออกมาพร้อมกับแก้วกระเบื้องสีดำขนาดเล็ก2แก้วและกาดินเผาสีม่วงเข้ม "ชาจีนปะ?"

"ขอบคุณพี่" ธีตอบก่อนจะรับแก้วควันกรุ่นมา "แล้วไอ้ที่ผมขอนี่อยู่ไหนเอ่ย"

"อยู่นี่ๆ" เม่นบอกพลางก้มลงไปเอาของที่หลังเคาน์เตอร์อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมาอีกครั้งพร้อมยื่นคูปองพลาสติกสีสดให้ธี "คูปองลด40%ของทุกอย่างในร้าน3ใบ ว่าแต่ของที่พี่ขอล่ะ?"

"อยู่นี่ครับ" ธีบอกพลางยื่นถุงพลาสติกที่ถือมาให้ ภายในเป็นกระปุกสีทองอร่ามที่มีภาษาจีนเขียนไว้อยู่ "ใบชาอู่หลงชั้นดีจากมณฑลซีอาน ปลูกด้วยน้ำละลายหิมะ เก็บเกี่ยวช่วงเดือน9 คั่วใบด้วยถ่านหินไม้สนแดง"

"เออ แตงกิ้วๆ" เม่นพูดขอบคุณขณะรับของมา

 

 

3.

ทั้ง3เดินออกจากร้านในอีกครึ่งชม.ให้หลัง ไทยและนิคซื้อเสื้อผ้ากันคนละนิดหน่อยในขณะที่ธีซื้อเสื้อแจคแกตแบบเดียวกับพี่เม่นมาตัวนึง

"พี่คนนั้นใครเหรอธี" ไทยถาม

"หลานของเพื่อนปู่เราน่ะ เป็นคนสอนเราแต่งตัวเอง แล้วก็คอยเล่นกับเราตอนเด็กๆด้วย" ธีบอกด้วยแววตาเหมือนคนระลึกความหลังอย่างบอกไม่ถูก

"เออ ถึงว่าชอบแต่งตัวมึนๆแรงๆเหมือนกัน พูดก็คล้ายๆกัน เหอๆ" ไทยบอกพลางหัวเราะ "จบโรงเรียนไปแกจะไว้ผมทรงแบบนั้นรึเปล่าวะ น่าจะเข้า"

"ตลกตาย งั้นแกช่วยไปถามนิคเขาละกันว่าโอเครึเปล่า คิดูดีๆก็น่าลองนะ" ประโยคหลังธีพูดด้วยเสียงเบาลงพลางเพยิดไปยังเพื่อนสาวที่เดินตามหลังอยู่

"โห ท่านธีเดี๋ยวนี้ร้ายนะครับเนี่ย ไหนบอกยังเป็นแค่เพื่อนสนิทไง ฮ่าๆๆ" ไทยพูดพลางหัวเราะกับเพื่อนร่างสูง

"ว่าแต่ธี" นิคพูดขึ้นมา สาวร่างเล็กโดน2หนุ่มที่เดินนำบังซะเกือบมิด "สรุปของที่มาเอานี่อะไรเหรอ?"

"ความลับ" ธีบอกสั้นๆ

 

 

4.

ณ บ้านธี

"ฝั่งเธอได้ของแล้วนะ?" ธีถามอีกฝั่งสายสัญญาณ

"อื้ม ฝั่งเค้าโอเคแล้ว แต่เสียเวลาคุยเหมือนกัน ไม่รู้ล่ะ ปิดเทอมนี้แกต้องมาช่วยงานในส่วนของเขาด้วยเลยเจ้าเบ๊" คู่สนทนาของเขาตอบด้วยเสียงเหมือนคนเหนื่อยใจอย่างบอกไม่ถูก

"เวรกรรม แต่ก็ได้ ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ส่วนของฝั่งเราก็เรียบร้อยแล้วนะ ที่เหลือไว้คุยกันบนmsnละกัน บ้ายบาย หยิน" 

หลังวางสายโทรศัพท์บ้าน ตาได้แต่มองแผ่นแฟกซ์ในมือที่จั่วหัวไว้สั้นๆ

 

ถึงประธานสีทั้งสอง,

ภารกิจลับกีฬาสี

CODENAME: 'Friend'

 

 

"งานเข้าแล้วสินะเรา....." ธีได้แต่พึมพำสั้น ดูท่าปีนี้เขาจะต้องเตรียมตัวพบกับอะไรที่ไม่ปกติซะแล้ว ทั้งในฐานะประธานสีและในฐานะนักเรียนของโรงเรียนที่ไม่เหมือนใครที่สุดในบางขุนเทียน....

 

 

สรุป

-ธีชวนไทยกับนิคไปเดินสยาม

-ไปเพื่อเจอพี่เจ้าของร้านขายเสื้อผ้าร้านนึงที่เป็นเพื่อนกับธี

-ธีรับคูปองส่วนลดมาเพื่อจุดประสงค์อะไรซักอย่าง

-กลับบ้านมาก็มีคุยกับหยินเล็กน้อย

-ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจพิเศษประจำกีฬาสีที่กำลังจะเกิดในอนาคตอันใกล้นี้....

 

ของแถม

ฟีลของแรพเขมรที่เปิดในร้านพี่เม่น 

 

ของแถม 2

ภาพตัวอย่างธียามเดินสยามจากแม่แมน